Theo van Gogh… dat was me wat
Mijn wekelijkse rubriek ‘Even een prettig moment op de maandagochtend’ is natuurlijk geinspireerd door het televisieprogramma ‘Een prettig gesprek’ van Theo van Gogh. U weet wel, dat was die moddervette hondsbrutale filmmaker die wel eens onaardige dingen over de islam zei. Nou, dat had-ie beter niet kunnen doen zeg. Sjongejonge wat een troep heeft dat gegeven.
In 2005 maakte ik de documentaire ‘Prettig weekend, ondanks alles’ , samen met Katja Schuurman, over de moord op Theo van Gogh. Men mag dus wel stellen dat ik iets met het woordje ‘prettig’ heb. Het is een grappig woordje, om de een of andere reden, zeker als het in verband wordt gebracht met zaken die helemaal niet zo geestig – ook fijn woordje – zijn.
Ik was dan ook beslist prettig verrast toen ik vanmiddag de Varagids uit de brievenbus plukte. Nu heb ik helemaal niets met de Vara, maar de gids is wel het beste programmablaadje dat er is, en het geeft een stuk minder gauw vlekken af dan (de TV-pagina van) de krant.
Eens per jaar word ik door iemand van de Vara gebeld of ik niet – gratis – lid wil worden van de Vara. Ik sta kennelijk geregistreerd bij de rooien. Een geruststellend (jaja… ) gevoel…
Ik toeter dan heel hard door de hoorn: “NEEEE!!!!!”
En dat is dan vaak het einde van het gesprek.
Maar goed, ik bladerde dus de Varagids door, en gelukkig zag ik dat er in de week van 28 oktober tot 3 november geen enkel, maar dan ook geen enkel programma is gewijd aan de moord op Dikke Theo, nu bijna twee jaar geleden. Er wordt in de hele Varagids zelfs met geen zin, geen woord, geen syllabe van dit onfortuinlijke incident gerept.
