Gisteren de hele dag in de speciaal beveiligde rechtbank in Amsterdam, beter bekend als De Bunker, geweest. De op een troosteloos industriegebied in Osdorp gelegen Bunker is inmiddels bekend terrein voor mij: zowel het proces tegen Volkert als tegen Mohammed Bouyeri vond hier plaats. En nu het hoger beroep tegen de Nomads, een bizar proces dat ik voor Nieuwe Revu volg. Revu kwam zelfs nog uitgebreid aan bod tijdens de rechtszitting.

Het draaide allemaal om de nieuwe getuige van het OM, ene Anton de B. Die zou uit de mond van Nomad Frenk B. in de gevangenis de ware toedracht rond de moorden hebben gehoord. Aantekeningen van de gesprekken zou hij hebben opgeschreven in een dagboek.

Aan de advocaten gisteren de opdracht de nieuwe getuige af te schieten. Ammunitie genoeg. Anton de B. bleek een hoofdrol te spelen in een aflevering van het programma Opgelicht in januari dit jaar. Hij werd een ‘fantast’ en ‘een oplichter’ genoemd, met een narcistische persoonlijkheidsstructuur en nog zo wat psychiatrische termen. Frenk B., die inmiddels in een speciaal regime zit vanwege vermeend gevaar voor represailles door de Hells Angels, ontkende met de getuige over de zaak te hebben gesproken. Hij keek wel link uit, meldde hij. Anton de B. stond bij iedereen bekend als ‘een oplichter van het eerste uur’.

Mooi moment: toen een andere Nomad de zaal verliet, klopte hij even vriendschappelijk op de rug van Frenk. Het gebaar moest aaantonen dat zijn voormalige clubgenoten niet geloofden dat Frenk over hen had geluld. Nee, Frenkieboy hoefde zich geen zorgen te maken. Of was het een judasklopje? Volgens de advocaten had getuige Anton de B. het dagboek deels uit zijn duim gezogen en zich voor een ander deel laten inspireren door de film Shawshank Redemption en een artikel in Nieuwe Revu, waaruit hij hele passages ‘inclusief interpunctie’ zou hebben overgepend.
Het artikel was van de hand van uw nederige verslaggever: nomadscoverrevu.pdf

Wordt vervolgd op 11 december.