Soms krijg je als misdaadverslaggever iets unieks in handen. Mijn voorganger bij Nieuwe Revu (Harry Lensink, nu Vrij Nederland) wist het dagboek van Willem Endstra te bemachtingen. Zelf moet ik het met het dagboek nomads doen. Minder belangrijk, maar toch leuk.

Het dagboek is geschreven door Anthonie de B., die enige tijd met Nomad Frenk B. in de gevangenis zat. Frenk zou volop tegenover De B., getuige in de strafzaak, over zijn persoonlijke leven en over de moorden hebben gesproken. Anthonie de B. is een oplichter. Maar is daarom alles wat hij schrijft onwaar?

Aanvankelijk stond ik op het punt dat het dagboek niet serieus zou moeten worden genomen – je kunt je sowieso afvragen of een ‘bekentenis-van-horen-zeggen’ in een strafproces thuishoort. Na lezing van het 50 pagina’s tellende, niet eens zo slecht geschreven werk, begon ik toch wat te twijfelen. Het materiaal is overstelpend, het dagboek bevat vele intieme details over Frenk en de Nomads, waarvan de advocaat van Frenk B. moest toegeven dat die goeddeels kloppen. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Anthonie die allemaal heeft opgevangen door mee te luisteren als Frenk aan het bellen was in de gevangenistelefooncel, zoals zijn advocaat suggereerde.

In de papieren Revu publiceerde ik afgelopen woensdag het exclusieve verhaal. Het werd aardig opgepikt, bijvoorbeeld een halve pagina in Metro. Enkele saillante, interessante of gewoon leuke fragmenten pik ik er hier alvast even voor u uit:

De Nomads hebben in het verleden “wel eens wat gedaan” voor Willem Holleeder. Het zou gaan om protectie-werkzaamheden. Voor de bescherming zou de voormalige Heineken-ontvoerder ruimhartig hebben betaald. “Willem heeft pieken genoeg”, aldus verdachte Frenk B. “Hij was een leuke melkkoe”. In de penitentiaire inrichting Veenhuizen heeft Frenk B. het soms zwaar. Hij klaagt dat hij ‘geen lieverdje is, maar dit niet verdiend heeft’. “Goed, er is ook wel wat gebeurd en wij hebben de rommel opgeruimd, maar daar gaat het niet om. Al ze een vermoeden hebben wie er geschoten heeft, moeten ze met bewijzen komen, die hebben ze niet.” Hij maakt zich zorgen over het moment dat hij vrijkomt. “Geen huis meer, mijn vrouw weg en als ik straks vrij ben dan komen die Colombianen ook nog een keer.”
Maar Frenk B. ‘fleurt op’ als hij op TV hoort dat een getuige ‘herkend is en daarom nu ernstig gevaar loopt’.

Op 5 augustus wordt gesproken over Nomad Jack S., die ook verdacht wordt van de moord op clubgenoten Paul de Vries, Serge Wagener en Cor Pijnenburg. Frenk B. vertelt een anekdote over de door hem blijkbaar zeer bewonderde Jack, die ‘rijdt in een rode ferrari’. “De weg voor ons clubhuis was nogal ongelijk, de straat en de oprit waren zo dat Jack elke keer de bumper van zijn ferrari stukreed. Dat kostte hem elke keer 3000 euro. Toen pakte hij de Gouden Gids en belde een wegenbouwer. Jack zei: “Van hier tot daar alles nieuw, asfalteren en al. Maakt niet uit wat het kost.” Aldus geschiedde: de wegenbouwer renoveerde het wegdek voor het clubhuis in Oirsbeek, aldus Frenk B.

Volgens bronnen zou Jack S. inderdaad een Ferrari bezitten, niet roodkleurig, maar zwart. Wellicht is dat illustratief voor het hele dagboek: het is deels fictie, deels non-fictie. En het leest als een trein. Misschien moet Anthonie de B. zich in de toekomst, als hij zijn straf heeft uitgezeten, maar op het schrijverschap gaan toeleggen. Maandag gaat het proces in de Bunker in Amsterdam-Osdorp verder.