De inkt van het vorige blog was nog niet droog, of het nieuws kwam naar buiten dat Sjoerd van de Wouw, bloedgabber en oud-collega van Volkertje de Partij voor de Dieren van adviezen voorziet. Ik schreef al: linkse terroristen worden zelden of nooit gepakt omdat ze ‘goed gebekte vertegenwoordigers in de media en het parlement’ hebben. Ik noemde met name Wijnand Duyvendak en Marianne Thieme.

Marianne Thieme is een lekker dier. Dat is zeker. Maar ze heeft nooit werkelijk afstand genomen van het terroristennetwerk van Volkert van der Graaf, waaronder de organisaties Wakker Dier en Bont voor Dieren. Toch is dat niet wat ik haar het meest kwalijk neem. Dierenactivisten zijn geloofskrankzinnigen die rustig de bio-indrustrie met de holocaust durven vergelijken – dat zij haar hardcore achterban te vriend wil houden,verbaast me niet.

Wat ik haar wel kwalijk neem is dat zij – ik meen een jaar geleden – in een interview in HP/De Tijd zei dat de dierenbeweging niet afgerekend kon worden op ‘de daden van een gek’, of woorden van die strekking. Maar ook toen al was bekend dat er regelmatig zakelijke contacten waren geweest tussen Marianne en Sjoerd en Volkertje. Zo gek was die Van der Graaf dus kennelijk niet. Of werd Volkert pas gek op de dag dat hij Fortuyn een nekschot gaf? De rechter oordeelde in elk geval dat hij niet ontoerekeningsvatbaar was. Marianne Thieme is niet alleen een terroristenvriendje, zij is ook hypocriet.