Waarom ik rechts ben
“Waarom ben jij eigenlijk rechts?” De vragensteller schudt dan meestal wat meewarig met zijn hoofd, zo van: verder ben je best een aardige kerel. Welnu, ik denk dat ik ooit rechts ben geworden omdat ik er moeite mee heb als men mij leugens verkoopt, prijs stel op een vrije gedachtenuitwisseling (zonder taboes) en het gezond verstand graag laat zegevieren.
Het is allemaal begonnen in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Voor de jonge lezertjes: dat was een periode waarin allerlei rare linkse denkbeelden (de meeste zijn inmiddels achterhaald) die in de jaren zestig en zeventig waren ontstaan gemeengoed waren geworden. Ik zat in die jaren op de middelbare school, later op de universiteit. Onder (aankomende) academici was het met de vrije meningsvorming bepaald niet beter gesteld dan op school – ik zou bijna zeggen: integendeel. Als je bij de heersende opvattingen vraagtekens zette, was je een fascist of racist of seksist.
Laat ik een paar voorbeelden van de toen geldende denkbeelden geven:
- Een vrouw is exact hetzelfde als een man, maar dan met een gaatje in het midden.
- Het communisme in het Oostblok heeft net zoveel waarde als het Westerse systeem van gecontroleerd kapitalisme en democratie (“Alleen de vogels vliegen van Oost naar West Berlijn, omdat ze soms in het Oosten en soms in het Westen willen zijn.”)
- De papoea’s, de pygmeen, de kikuyu’s en de takki-takki hebben een even hoog niveau van beschaving als wij. Misschien wel hoger, omdat het hier eerlijke, rechtschapen natuurmensen betreft.
- “Wat willen jullie later doen? Zeggen jullie:we gaan werken of hebben jullie liever een uitkering?” (leraar maatschappijleraar op de middelbare school).
- De blanke man is slecht, de zwarte man is goed.
- Winnie Mandela is het beste mens op aarde, want zij is zwart en vrouw (dat was voordat zij brandende autobanden om tegenstanders wierp).
- Criminelen zijn het slachtoffer van hun opvoeding en van armoede. Ze kunnen er niets aan doen. Straffen heeft dan ook geen zin.
- Pedofilie moet kunnen, het kan zelfs een zinvolle bijdrage leveren aan de ‘seksuele ontplooing’ van jongeren.
- In de VS wonen hele, hele domme mensen. En slecht bovendien.
- Mao, Stalin, Pol Pot en Paul Rosenmoller zijn misschien wat ver gegaan, maar ze bedoelden het in elk geval goed!
- Een notoire kinderverkrachter, een psychopaat – ze zijn te genezen met de juiste therapie. Daarom bouwen we TBS-instellingen.
- Onderzoek naar de erfelijkheid van homoseksueel gedrag (of eigenlijk elk gedrag) is levensgevaarlijk, want voor je het weet staat er een nieuwe Hitler op en die gaat dan in de breinen van homofiele kindjes opereren. Beter is: geen wetenschap bedrijven.
- De overheid moet vooral veel geld in de samenleving pompen, dat stimuleert weer de vraag en leidt tot een gezonde economie.
- Binnen enkele decennia is de westerse samenleving vergaan door onze omgang met het milieu (Club van Rome, 1972). Ik wacht nog steeds gelaten af.
- De plaatsing van de kruisraketten zal ons in een derde wereldoorlog storten. Ik wacht nog steeds gelaten af.
- Wij zijn het beste land ter wereld, want wij hebben coffeeshops en abortus.
- Een leerling staat op gelijk niveau als een leraar. Een student is gelijk aan een hoogleraar. Daarom moet er vooral veel overlegd worden tussen beide partijen over het curriculum (democratisering onderwijs).
- Mensen die op de Centrumpartij stemmen zijn fascisten daar moet je niet moeilijk over doen.
- Uitkeringen kunnen niet hoog genoeg zijn. De armoedeval is een leugen.
- De terreuracties van RaRa zijn weliswaar wat hard, maar ze zijn wel nodig.
- De multiculturele samenleving strekt tot heil van ons allen.
- Eigenlijk, in de grond, is ieder mens homoseksueel, op zijn minst bi.
- Harry Mulisch, Jean Paul Sartre, Rudy Kousbroek en Kees van Kooten zijn Grote Denkers.
Tja, je kunt je nu bijna niet meer voorstellen dat er zo gedacht en gesproken werd. De jonge lezer zal denken: waar heeft die man het over! Maar het is toch echt waar. Nimmer echter heb ik de afgelopen jaren mogen horen: “Sorry Stan, je hebt op alle punten gelijk gehad. Wat hebben wij een domme dingen verkondigd in die jaren zeg, oei oei oei. Onze excuses dat we je zo in de hoek hebben gedrukt.”
Onze tijd kent nog altijd malle stokpaardjes. De belangrijkste vier: in de Verenigde Staten wonen baarlijke duivels (blijft een evergreen), Palestijnen zijn nobele vrijheidsstrijders, moslims bedoelen het in de kern niet zo slecht (op die paar fundamentalisten na) en de wijze waarop wij met onze dieren omgaan is vergelijkbaar met de holocaust. Daarom blijf ik voorlopig nog maar even ‘rechts’.
We zijn waarschijnlijk leeftijdgenoten, want ik deed al lezende niets anders dan instemmend knikken. Aan mij is die waanzin evenmin voorbijgegaan, maar wat scholing betreft, had ik het geluk een conservatorium te mogen bezoeken. Daar was men niet gelijk, je moest voorspelen – oftewel (hoe verfoeilijk destijds) laten horen dat je beter was dan een ander – en de studenten keken tegen de docenten (waaronder verscheidene beroemde musici) op en zouden zich nooit gelijkwaardig hebben durven noemen. Het was een heerlijke tijd en we zijn er zeker niet slechter van geworden. Demonstreren deden we niet. Wel gingen we naar huisconcerten die (gratis) gegeven werden in grote, dure villa’s. Toch waren we van dezelfde generatie als de studenten die aan de waan van de dag meededen.
Een socioloog die ik eens sprak, zei dat uit onderzoek gebleken was, dat in die tijd hoofdzakelijk arbeiderskinderen naar de uni’s trokken en de studenten aan een conservatorium veelal uit de middenklasse kwamen. Het is overigens de middenklasse die nu het hardst gepakt wordt door die voormalige studenten. Dat geeft te denken.