De Partij voor de Dieren en Marianne Thieme in het bijzonder hebben over een welwillende dagbladpers niet te klagen. NRC Handelsblad loopt schaamteloos met de dierenvrienden te koop, zoals Elsevier-columnist Simon Rozendaal al eens aantoonde, en de Volkskrant is zo mogelijk nog een graadje erger.

Vorige week publiceerde de krant een artikel over Thieme in de befaamde VK-portrettenserie Over Onze (linkse) Vrienden Niets Dan Goeds. Mooiste zin was ongetwijfeld: “Goede vrienden weerspreken anonieme beschuldigingen dat ze van nature niet aardig is.” Die verslaggever gaat het nog ver schoppen in Den Haag, dacht ik meteen.

Het probleem met dit soort politiek-journalistieke eentweetjes (of moet je gewoon zeggen: vriendendiensten) is altijd dat de lezer niet serieus wordt genomen en op het verkeerde been wordt gezet. Een tijd geleden onthulde ik dat Marianne Thieme lid is van de zevendedagsadventisten, een eigenaardig orthodox kerkgenootschap, waar ze geloven in de wederkeer van Christus, de zaterdagsrust in acht nemen, het vegetarisme bepleiten, fel tegen het gebruik van alcohol en tabak zijn, en (dat was het meest pikante) het ronduit niet op homo’s hebben. Op de website van de Adventkerk staat het ondubbelzinnig: homo’s en lesbo’s zijn perverselingen en hun gedrag staat op een lijn met kinderverkrachters en incestplegers.

Een feit waar je niet omheen kan, als je de figuur Marianne Thieme portretteert, dunkt mij. De berichten die ik erover schreef riepen – van links tot rechts – veel emoties op, want als je aan Marianne Thieme – of beter gezegd: aan de beestjes – komt, raak je een open zenuw. Sommigen vroegen zich af waar ik het gore lef vandaan haalde om de geloofsopvattingen van de persoon Thieme aan de politicus Thieme te koppelen. Het is een eigenaardige typisch Nederlandse opvatting dat het prive-leven en -gedachtegoed van politici er niet toe doet. Behalve natuurlijk als het over verdorven figuren als George Bush of Geert Wilders gaat. Anderen meenden dat zolang Marianne Thieme zich niet persoonlijk negatief over homo’s had uitgelaten, haar lidmaatschap van een homofoob kerkgenootschap niet relevant was. Alsof men een dergelijke (drog)redenatie ook zou gebruiken als zou blijken dat iemand lid is van de NSB, of voor mijn part de CPN. Je bent lid van een club, of je bent het niet. Ik durf te wedden dat Dion Graus zo’n vergevingsgezinde opstelling vast niet ten deel was gevallen.

Ik vroeg me destijds tevens af wat progressieve lijstduwers als Mensje van Keulen, Rudy Kousbroek en Maarten’t Hart van de extremistische geloofsovertuiging van de Zalige Marianne vonden. Maarten ‘t Hart is naar mijn smaak een van de interessantste Nederlanders. Hij is intelligent, studieus en loopt niet met de (intellectuele) wolven in het bos mee te huilen. Hij heeft ook mijn sympathie omdat hij zich nu inzet voor de wellicht ten onrechte veroordeelde verpleegster Lucia de B. Maarten ‘t Hart is daarnaast een aardige man en zeer toegankelijk. Stuur Maarten een mailtje, en je krijgt – wie je ook bent – gegarandeerd een reactie. Iedereen kan Maarten bereiken.

Behalve de Volkskrant blijkbaar. In het profiel over Thieme doken weliswaar allerlei vrienden, bekenden en lijstduwers op, maar niet de toch zeer bekende en als inhoudelijk sterk bekend staande auteur/bioloog. Hoe zou dat toch komen? Welnu, misschien hierdoor. Afgelopen week stond een coverstory in HP/De Tijd, getiteld: “In de ban van het dier.” In een kadertje komt Maarten ‘t Hart aan het woord. Hij zet niet alleen vraagtekens bij sommige opvattingen van de Partij voor de Dieren (vrij opmerkelijk voor een lijstduwer) maar gaat tevens in op het lidmaatschap van Thieme van de adventkerk. “Bedenkelijk”, vindt ‘t Hart, die het ‘een griezelig stelletje’ vindt en ‘een rare christelijke sekte’.

Maar waarom lazen we dat niet in het ‘profiel’ in de Volkskrant? Ik durf er wel iets om te verwedden dat de auteur van het heiligenportret van Thieme heeft afgezien van het opvoeren van ‘t Hart als bron, omdat hij te kritisch is. Ja, zo gaat dat in de Nederlandse kwaliteitspers.

Ook doorzichtig – althans voor mij als insider, niet voor de gemiddelde Volkskrant-lezer – was het in een hoekje weggstopte commentaar van Thieme op haar vermeende homovijandelijkheid. Iets waar zelfs de Volkskrant-journaliste niet omheen kon. De journaliste doet het voor alsof dit geruchten zijn die uit het niets opduiken, ontstaan door vijanden die ‘hatemails’ sturen. Geen woord over – waar het werkelijk om gaat – de Adventkerk die dergelijke opvattingen huldigt. Het komt volkomen uit de lucht vallen. En zo snapt natuurlijk geen lezer er meer iets van.
Kortom, een fraai staaltje lezersbedrog door de Volkskrant.