Heb ik iets met de ‘gewone man’? Ik geloof het niet.De gewone man gaat met zijn campertje elk jaar naar dezelfde vakantiebestemming, ziet als hoogste doel in zijn leven een zo groot mogelijk huis kopen met een zo groot mogelijke tuin, gaat een keer per week uit zijn bol als zijn cluppie speelt, klaagt over de hoge heren in Den Haag en beschouwt Baantjer als topamusement. De gewone man heeft twee kinderen, een hond en een vrouw die Jetty heet en die op de huishoudbeurs haar eerste dildo heeft gekocht. Nee, je wilt er nog niet dood tussen gevonden worden, tussen de gewone man!

Maar al die gewone mannen bij elkaar, zo valt op, zien het altijd heel wat beter dan de zogenaamde intellectuelen. De gewone man heeft nooit geloofd dat ze in het Oostblok een prachtig systeem hadden bedacht, zoals vele intellectuelen. De gewone man heeft nooit geloofd dat de seksuele omgang met minderjaringen heilzaam en leerzaam voor de kleintjes is. De gewone man is altijd sceptisch geweest over de voortschrijdende macht van de Europese Unie. De gewone man heeft altijd zijn bedenkingen gekoesterd over de multiculturele samenleving, hoezeer men dit van bovenaf ook aan hem op wilde dringen. De gewone man denkt (terecht) dat hij bedrogen wordt door de milieubeweging, hoe hard die ook schreeuwt.
De gewone man heeft nooit geloofd in ons zo geprezen TBS-stelsel, omdat hij op zijn klompen aanvoelt dat je criminele psychopaten niet kunt genezen.

TBS. Een gedrocht in de samenleving. Hoeveel doden moeten er nog vallen door losgeslagen TBS’ers op weekendverlof?

Paul Cliteur noemde ooit het vonnis dat de rechtbank velde over de moordenaar van Fortuyn ‘decadent’. Volgens Cliteur was er maar een strafmaat voor Volkert op zijn plaats geweest: levenslang. En de gewone man was het met hem eens. Met Cliteur zeg ik nu dat ons TBS-systeem decadent is. Over de combinatie Volkert en TBS en de gewone man en TBS schreef ik ooit een verhaal in HP/De Tijd.

Leve de gewone man!