Ook een scenario in de DMZ? Roept u maar!
Wat een dag. Hoewel ik razend druk ben met een portret te maken van een vastgoedbaron die zou zijn afgeperst door Willem Holleeder, was er geen ontkomen aan vandaag: that old devil called Deventer Moordzaak…
Gisteren werd ik gebeld door een vriendin – journaliste – die mij vroeg hoe dat nu zat met zo’n herzieningsverzoek. “Morgen komt die advocaat-generaal met zijn advies in de Deventer moordzaak”, ze ze. “Daar zul je wel druk mee bezig zijn.” Nou nee dus. Het was me werkelijk geheel ontschoten. Ik probeer nu eenmaal wat meer afstand van de zaak te nemen en heb het, zoals gezegd, al druk genoeg met andere (ook boeiende) affaires.
Vanochtend niettemin snel even het nieuws gescand en toen stuitte ik op een frappant stukkie in de Telegraaf, overgenomen door zo’n beetje alle sites die ik dagelijks bezoek. Louwes zou een ‘bekentenis’ hebben opgetekend. Nou, zo heet werd de soep niet gegeten. Hij had hoogstens wat twijfels geuit in zijn memoires of het blousje dat de weduwe die ochtend dat hij op bezoek was geweest nu roodachtigwit of witachtigrood van kleur was geweest.
- Bij wit: ga door naar start.
- Bij rood: ga terug naar de gevangenis.
- Zo moesten we het ongeveer zien.
De memoires waren naar buiten gesmokkeld uit de PI Lelystad door het echtpaar Waisvisz dat ik redelijk goed ken. Brave mensen. Daar niet van. Maar soms een beetje door het dolle heen. Volgens de Waisviszen is door de ‘bekentenis’ nu volkomen duidelijk: Louwes is toch de moordenaar. Case closed.
Wel houdt het excentrieke stel schriftkundigen vast aan hun mening dat het de vriendin van de klusjesman was die het briefje in de tuin van de weduwe had gelegd (ben u er nog?). Maar dat was dan omdat Michael toevallig net langs was geweest (joehoe!) en het lijk had gezien en zijn vriendin had gedacht: ze zullen het die arme Michael wel weer in de schoenen schuiven.
Het kan altijd gekker dan je denkt.
Later op de dag dan het advies van de AG van de Hoge Raad en – wonder boven wonder – die beval nader onderzoek aan naar de getuigenis van de begraafplaatsbeheerder die motief en daderkennis bij de klusjesman aantoonde. Iets waar ik zelf ook – lees mijn vorige log – veel belang aan hecht. Met alle gezeur en geinterpreteer over het DNA op de blouse door Knoops/De Hond had de AG trouwens veel minder op. “Boterzacht”. Ergo: het DNA blijft een keihard bewijs. Toch is het allemaal nogal krom. Stel nu dat justitie de verklaring van de beheerder checkt en buitengewoon serieus neemt, dan kan het eigenlijk niet anders dan dat Michael de J. een enorm probleem heeft: alle puzzelstukjes vallen dan op hun plaats. Hij is de dader.
Maar als tegelijkertijd het OM keihard vasthoudt aan het DNA-bewijs blijft ook Louwes de moordenaar. Jippie, dan hebben we twee moordenaars! Elk afzonderlijk, zonder enig weten van de ander, heeft de moord op de weduwe Wittenberg gepleegd. Een unicum in de misdaadgeschiedenis!
Of hebben ze het samen gedaan, de belastingconsulent en de klusser. Een perfide plan dat overigens fatale gevolgen heeft gehad voor beiden? Met Meike als kwade genius op de achtergrond? Lijkt me typisch een klusje voor de Waisviszen om hier eens in te duiken. Maar mocht u ook een boeiend scenario hebben, zou ik zeggen: roept u maar!
Ook een scenario in de DMZ?
Roept u maar!
Auteur Stan de Jong 20 maart , 2007
Mijn scenario
Ik heb mij gedurende ruim twee jaar verdiept in de achtergronden van de Deventer Moordzaak.
‘After all’ kwam ik tot de conclusie ‘dat het tijdstip van de moord door Justitie werd vastgesteld op een mobile telefoongesprek van dhr. Ernest Louwes met de weduwe’, en teruggerekend vanaf het moment dat dhr. Louwes gebeld had en het moment toen de weduwe vermoord werd aangetroffen in haar woning, was dit binnen een tijdsspanne van 38 uur. Als men het tijdstip van de moord, afgestemd op het mobile telefoontje (hetgeen amateuristisch dus belachelijk is in een moordzaak) preciest uitrekent, was zij exact 36 uur geleden overleden. Mensen houden niet zoveel van rekenen, kennelijk.
En dan moet er van de overledene een akte van overlijden worden opgemaakt, waarin de doosoorzaak staat vermeld, en bij benadering, de dag en het tijdstip van het overlijden: een overlijdensverklaring ondertekend door de geneesheer die het overlijden heeft vastgesteld met de aanduiding of het over een natuurlijk, verdacht of gewelddadig overlijden gaat.
Bij een verdacht of gewelddadig overlijden: een proces-verbaal van een officier van de Justitie en de toelating tot begraven of crematie
En gelooft u mij, op deze akte komt absoluut niet het telefoontje (ter bepaling van het tijdstip van de moord) van dhr. Ernest Louwes voor. Wat staat er dienaangaande dan wel op die akte vermeld?
De diagnose van de anatoom patholoog is bij benadering, hieromtrent (indien de weduwe 38 uur geleden zou zijn overleden) , het medische verslag er ongeveer zo zou hebben uitgezien: ‘Na circa 36 uur (afhankelijk van de uitwendige temperatuur (het was warm, dat versnelt het proces) ) begint de lijkstijfheid te verdwijnen. De kleur van de huid is dan paars tegen zwart verkleurd. ……………………. Enz.’
Het vreemde hierbij is dat op de foto PD (plaatsdelict) van de weduwe hiervan geen sprake was. Haar huidskleur was normaal en haar ogen stonden open. Hieruit is medisch wetenschappelijk te verklaren dat zij hooguit 6 uur geleden moest zijn overleden. Aldus heb ik op het weblog van Maurice de Hond de laatste tijd ook steeds mijn grote twijfel aangaande de dag en het tijdstip van de moord geventileerd, hetwelk mij niet in dank werd afgenomen. En uiteindelijk na ruim twee jaar deelnemer te zijn geweest ontaardde dit in een openlijke ban; nadat met mij eerst, om dezelfde reden, door een andere deelnemer (Wieteke) de vloer werd aangeveegd.
Dit bericht overschreed, tartte alle normen, van het fatsoen.
Alles, volgens Maurice de Hond en zijn aanhangers, moet zijn afgestemd op het door hem in overeenstemming met Justitie bepaalde : de dag en het tijdstip van de moord, omdat louter hierop de DMZ werd gefundeerd. Als die datum / plus tijdstip van de moord niet klopt valt zowel voor Justitie als voor hem, alles in het water.
Als men mij beschuldigt van moord wil ik toch allereerst de akte van overlijden zien.
Hoe de geur van Ernest Louwes op het mes kwam is mij een raadsel, terwijl dit mes NIET het moordwapen was. En hoe het DNA van hem na vier jaar zogenaamd geconstateerd, op de blouse die volledig beschimmeld en gecontamineerd was, evenzo, terwijl deze blouse kort na de moord al bij het NFI werd onderzocht, en daar kennelijk niets uitkwam, omdat Justitie hierna met de geur van Ernest Louwes op het mes kwam aanzetten!
Dat het een zooitje is.
Dat Ernest Louwes er door Justitie werd ingeluisd is een paal die hoog boven water staat.
Ik heb geroepen.