De dag des oordeels
Hoe meer ik mij verdiep in de zevendedagsadventisten – de club van Marianne Thieme en Niko Koffeman – hoe meer ik mij vermaak. De geschiedenis van deze protestantse sekte is werkelijk kostelijk.
Wist u bijvoorbeeld dat de geloofsgenoten van Thieme ooit met zijn allen bijelkaar zaten om op de wederkeer van Christus te wachten? En dat die snoodaard toen weer eens helemaal niet op kwam dagen? We hebben het niet over de middeleeuwen hoor, het is slechts anderhalve eeuw geleden.
Het zit zo. De grote inspirator van de beweging der zevendedagsadventisten was ene William Miller (1782-1849). Miller was helemaal begeistert door de profetieën in de Bijbel. Ja, telkens als William het boek Daniel las, ging hij compleet uit zijn bol. Op grond hiervan was Miller tot de rotsvaste overtuiging gekomen dat de dag des oordeels nu echt nabij was. Op die dag zou Christus wederkeren op aarde. En dan zouden alle gelovigen uit hun graven opstaan en in de hemel zich verenigen met God.
Na een zorgvuldige bestudering van de bijbel was de datum door Miller bepaald op 23 oktober 1843. De avond ervoor verzamelden zich tienduizenden aanhangers van Miller op een verlaten knollenveldje. Ze hielden elkaars hand vast, zongen een psalm, redden een woelrat, aaiden een krekel en verorberden een walnoot of een tofuburger. Een lekkere neut en een mals lammetje was er helaas niet bij, maar dat mocht de pret niet drukken. Straks ging het gebeuren!
Maar op 23 oktober 1843 rees de zon als op alle andere dagen. En wat de Millerieten ook zagen, als ze in de blauwe lucht tuurden: geen Christus te bekennen. “Our fondest hopes and expectations were blasted, and such a spirit of weeping came over us as I never experienced before….We wept, and wept, till the day dawn”, aldus een ooggetuige. Sindsdien staat de 23ste oktober 1843 onder de Millerieten bekend als The Great Disappointment.
Nu zouden sommigen onder ons zich hierdoor wel danig uit het veld hebben laten slaan. En inderdaad, de meeste Millerieten – ik zou zeggen: de verstandigste – beseften dat ze zich aardig door de apekool van hun geestelijk leider hadden laten beetnemen en verlieten teleurgesteld de beweging. Had ook z’n voordelen. Konden ze zich eindelijk weer eens aan overheerlijke buitenechtelijke sex overgeven – want dat hadden ze natuurlijk nooit gemogen van die zeur van een Miller.
Maar er waren ook enkelen die bleven geloven in de comeback van de heiland. Miller had het wel degelijk goed gezien, spraken ze elkaar moed in – hij had alleen een rekenfout gemaakt. Stom, stom, stom. Maar ja, kan gebeuren. Vergissen is menselijk, nietwaar? Ach, William Miller, zeiden ze vergoeilijkend tegen elkaar, was gewoon nooit zo goed in rekenen geweest. Hij was toch eigenlijk altijd meer een talenjongen.
Enfin, deze opvolgers van Miller, deze ware, harcore gelovigen, zij die nog altijd zeker weten dat de ondergang der wereld nabij is, dát nu, beste dierenvrienden, zijn de zevendedagsadventisten. Als u wilt weten wanneer de heiland exact wordt verwacht, moet u zelf even Marianne Thieme mailen. Tot die tijd wens ik u nog een smakelijke voortzetting. Ik zou zeggen: geniet er nog maar even van, zolang het nog kan.
Geachte Stan,
Helaas moet ik constateren dat u, evenals vele anderen, niet goed geinformeerd bent over het Kerkgenootschap van de Zevende Dags Adventisten. Allereerst proef ik een vooringenomen accent in uw schrijven; dat mag. Wanneer u echter William Miller aanhaalt, dan doet u dat zonder grondig onderzoek. Miller was een van de vele andere Bijbelonderzoekers wereldwijd die tot de conclusie kwamen dat de wederkomst van Jezus nabij moet zijn. Dit ‘wederkomst’ fenomeen heeft een wereldwijd karakter gehad. Die tijd staat voornamelijk in de VS bekend als de ‘Great Awakening’. Feit is zeker ook dat Miller na jaren weigeren overging tot een vaststelling van een officiele datum.
Daarnaast moet ook opgemerkt worden dat Miller niet de stichter is geweest van het Kerkgenootschap der Zevende Dags Adventisten. Eigenlijk valt, na onderzoek, ook vast te stellen dat deze gemeenschap uit noodzaak ontstond. Gelovigen van uiteenlopende denominaties werden na de ‘Great dissappointment’ uit hun kerken gezet.
Het valt ook op te merken dat het niet Miller is die buiten echtelijke heerlijke seks verbiedt, maar Hem die u, waarschijnlijk tracht te ontlopen.
Enfin, wie de feiten van de wetenschap kent, weet ook dat er ooit eens een grote watervloed geweest is. Maar ja, wie had die arme stakker van een Noah geloofd?
Had het ooit geregend?
Een ding is zeker: wie het niet geloofd heeft, is niet meer.
U lijkt mij hetzelfde lot beschoren te zijn.
Mvg,
Maikel