Demonstreren tegen de oorlog in Irak
Ook zo onder de indruk van die demonstratie in Amsterdam tegen het geweld in Irak, afgelopen weekend? Het hele Museumplein zag weer zwart van de mensen. De pacifistische vlag wapperde als vanouds. Evenals die van de socialisten. Schitterend hoe Harry van Bommel weer de massa’s opzweepte – de solidariteit met het Iraakse volk spatte ervan af. Nu ja, het is ook niet niks hè, zo’n aanslag op het Iraakse parlement, zeg maar in het hart van een jonge democratie. Afschuwelijk wat die Iraakse terroristen de bevolking aandoen.
Inderdaad, knijp in mijn arm, ik droom. Er was uiteraard helemaal geen demonstratie in Amsterdam. In Nederland zijn we er weliswaar als de kippen bij om te demonstreren tegen al dan niet vermeende internationale misstanden, maar alleen als we de Amerikanen de schuld kunnen geven. Of de joden, dat mag natuurlijk ook.
Nu zullen sommigen van de loony left het wel weer zo weten te draaien dat de recente gewelddadigheden in Irak ook op het conto van de Yankees moeten worden geschreven. De redenatie is dan dat het de VS zijn geweest die door het verdrijven van Saddam de geest uit de fles lieten komen. Maar – en ik ben blij dat ik er ook eens de Tweede Wereldoorlog bij mag halen! – die redenatie zou je dan evengoed voor de Duitse bezetters kunnen hanteren. Immers, het was in die tijd ook heerlijk rustig in de bezette gebieden. Tot die perfide geallieerden de boel kwamen verstoren. Dat leverde me toch een boel bloed op zeg. Walgelijk, wat de Amerikanen en Engelsen ons toen hebben aangedaan. Als ze Hitler met rust hadden gelaten, waren er veel minder slachtoffers gevallen.
Ach, het is volkomen helder waar het geweld in Irak vandaan komt: van de islamitische horden. En dus bleef het dit weekend heel stil in Amsterdam. Voor dat geweld sluit men liever de ogen. Wat zijn linkse mensen toch heerlijk doorzichtig!
