De taboes van Jeroen Dijsselbloem
Heilige huisjes intrappen is een mooi en zinvol tijdverdrijf. Taboes belemmeren een gezonde, vrije gedachtenuitwisseling en staan daardoor oplossingen voor maatschappelijke problemen in de weg. Maar wat het Tweede Kamerlid van de PvdA Jeroen Dijsselbloem in zijn opiniestuk in de Volkskrant allemaal overhoop haalt, spreekt mij totaal niet aan.
Het artikel is doordesemd van de bemoeizucht die linkse politici vanouds kenmerkt. Bovendien toont het aan dat de PvdA (evenals de SP en de Partij voor de Dieren) steeds meer in de ban raakt van op geloofsovertuigingen gebaseerde ethiek.
Dijsselbloem wil vier taboes doorbreken. Dit schrijft hij (en bedenk daarbij: waar Dijsselbloem we schrijft, bedoelt hij natuurlijk de overheid):
- Ten eerste moeten we veel eerder ingrijpen in gezinnen waar de opvoeding totaal mislukt.
- Ten tweede moeten we onderkennen dat ons systeem van bestraffen helemaal niet werkt en bij het bepalen van de vorm van bestraffing zonodig rekening houden met culturele achtergrond.
- Ten derde moeten we de oprukkende gettocultuur in achterbuurten ontmantelen.
- En ten vierde moeten we de schijn-scheiding van kerk en staat pragmatisch doorbreken; schakel desnoods het geloof in.
Wat het eerste betreft: ik vind dat ‘we’ (dus de staat) zo ver als mogelijk van gezinnen en opvoeding vandaan moeten blijven. Er is al niet zoveel prive-domein meer in dit land en als we ook nog eens ambtenaren gaan opleiden die naast de ouders de opvoeding ter hand gaan nemen, kunnen we beter naar Noord-Korea emigreren. Uiteraard moet er keihard worden opgetreden tegen het ernstig verwaarlozen of mishandelen van kinderen, maar daar hebben we gewoon het strafrecht voor. Waar de ‘oplossing’ van Dijsselbloem toe leidt is staatsopvoeding. Over de Bureaus Jeugdzorg is mij genoeg bekend om te huiveren bij de gedachte dat die geflipte sosjiaal agogen het werk van de ouders uit handen gaan nemen.
Op naar punt twee. Dijsselbloem haalt het oude progressieve stokpaardje weer eens van stal: straffen helpt niet. Want, zo is dan altijd de redenatie, in de gevangenis word je geen beter mens en de meeste criminelen recidiveren. Maar dat is helemaal beside the point. Criminologen kunnen beweren wat ze willen, maar in de kern gaat het bij straffen om vergelding. Iemand krijgt straf (het woord zegt het al) omdat hij de regels overtreedt. Aangezien we eigenrichting, willekeur en vendetta’s willen voorkomen, leggen we die wraak in handen van de staat. Die heeft het monopolie op gebruik van het zwaard. Uiteraard moet die staat dan wel het zwaard hanteren, anders zal de burger volkomen terecht het heft in eigen hand nemen. Straffen helpt trouwens wel degelijk, want zolang een crimineel opgesloten zit, kan hij in elk geval geen misdaden plegen.
Dat Dijsselbloem dan bij de bestraffing – voor zover hij die al nodig vindt – rekening wil houden met iemands ‘culturele achtergrond’ is ronduit eng te noemen. Er wordt in Nederland vaak gezeurd over diesjkriminasie maar het moet gezegd: hier raakt de PvdA’er inderdaad aan het grondrecht van gelijke behandeling. Wat mij betreft mag iedereen er in zijn privé-leven op los discrimineren en zeggen wat hij wil, maar voor de overheid geldt: gelijke gevallen moet je gelijk behandelen. Ongeacht iemands geloof of ras. Wil Dijsselbloem nu werkelijk dat een Marokkaan anders (zwaarder, lichter?) wordt gestraft dan een Chinees of Turk of iemand uit Bloemendaal? Het strafrecht gaat uit van de individuele verantwoordelijkheid van burgers voor hun daden, niet van een groepsverantwoordelijkheid – en dat is maar goed ook.
Punt drie: ook ik stoor me wel eens aan de rapcultuur waarin elke vrouw een bitch is, elke cop moet worden afgeslacht en het lof der getto’s alom wordt bezongen. Persoonlijk hou ik meer van de Carpenters, maar ach, het blijft een kwestie van smaak. Cultuur is cultuur. Zolang het tot woorden, muziek, clips beperkt blijft, moet alles kunnen. Als Dijsselbloem niet van wulpse negerinnen houdt, moet hij maar niet naar MTV kijken. Uiteindelijk leidt de opvatting van Dijsselbloem tot Kulturkammers en cd-verbrandingen. Ik zou bijna zeggen: Wilders rechts ingehaald.
Tenslotte punt vier. Dit is wel het meest huiveringwekkende deel van de Dogma Dijsselbloem. Hoezo een ‘schijn-scheiding’ van kerk en staat? Is het al zo ver gekomen? Dat een toenemend aantal vaderlanders zijn heil zoekt in God en Allah is erg genoeg. Maar laat dat in hemelsnaam buiten de overheidssfeer blijven. Gaat na de Partij voor de Dieren en de SP (denk aan dominee ‘Gremdaat’ Oosterhuis) nu ook de PvdA op de relitour? Ik begin ineens te vermoeden dat Jeroentje Dijsselbloem daarom zo’n hekel heeft aan die blotetietenclips. Zou hij soms zevendedagsadventist zijn?
Dat Dijsselbloem een enorme fiducie koestert in de opvoedkundige kracht van imams, zoals hij ergens schrijft, getuigt trouwens wel van een buitengewone naiviteit. Liever tien kutmarokkanen met te veel blingbling, dan één Mohammed Bouyeri met een koran.
Nee, eigenlijk vind ik alleen het voorstel van Dijsselbloem voor het dragen van gevangenisuniformen aansprekend Wat mij betreft dan wel met een loden bal aan de enkels en te werk gesteld in de tinmijnen! Dat noem ik pas echt taboedoorbrekend

ik wil even reageren op stukje van jeugdzorg.
ik heb er helaas zelf ook mee te maken en het is vreselijk
ik vindt het daarom geweldig wat u schrijft en ben benieuwd of u mij/ons kunt helpen door hier iets over te schrijven/vertellen
u kunt contact met mij opnemen via mijn mail
bedankt
m.de lange