In België zijn ze lekker bezig met de razzia tegen Vlaams Belang. Er was al een cordon sanitair, daarna een partijverbod (Vlaams Blok) en nu ligt er dan het voorstel om wegens racisme veroordeelden (lees: Filip Dewinter cs) voor tien jaar hun burgerrechten te ontnemen. En dit alles om de Belgische eenheidsstaat van de ondergang te redden. Want daar draait het om, lieve lezertjes, niet om bezorgdheid over mensen met een kleurtje.

Dewinter overweegt nu – het is een slimme pr-stunt – asiel aan te vragen in Nederland, zo heeft hij aangekondigd. En dat deed me ergens aan denken. Een paar jaar geleden volgde ik voor HP/De Tijd de verkiezingscampagne van Nieuw Rechts – een partij die in haar opvattingen erg deed denken aan de Partij voor de Vrijheid. Michiel Smit was (en is) de jonge, onbezonnen leider. Het artikel kunt u hier lezen.

Op werkelijk alle manieren werd Nieuw Rechts het leven onmogelijk gemaakt. Er was een inbraak op het partijkantoor in Rotterdam, bijeenkomsten werden verstoord door zich antifascisten noemend tuig, zaaleigenaren werden geintimideerd en men trachtte de partij kapot te procederen door de ene na de andere rechtszaak aan te spannen wegens overtreding van de zogenaamde anti-discriminatiewetten. Zeg maar zoals ooit Janmaat doeltreffend werd aangepakt.

Niet ten onrechte voelde Smit zich geregeld fysiek bedreigd. De politie trad niet of nauwelijks op om hem tegen de wilde horden te beschermen. Op een avond liet Smit zich tegenover mij ontvallen dat hij overwoog om asiel aan te vragen in België. Ik denk dat hij dat nu wel uit zijn hoofd zal halen. Als het om politieke terreur gaat kunnen we namelijk nog veel van onze zuiderburen leren.