Allemaal de schuld van Walt Disney
Elke keer als een olifant een toerist vertrappelt, een pijlstaartrog zijn gif in een Australische stuntman pompt, een gorilla een Diergaarde Blijdorp-bezoeker een por geeft of een beer zijn weldoener oppeuzelt, kan ik een cynische glimlach niet onderdrukken. De slachtoffers blijken vrijwel zonder uitzondering dierenvrienden te zijn die meenden dat ze het gedrag van de dieren wel konden voorspellen en de gevaren schromelijk onderschatten.
Waar komen die idiote, naieve denkbeelden over dieren, waar ook de Partij voor de Dieren mee behept lijkt te zijn, vandaan? Welnu, het is allemaal de schuld van Walt Disney! In de wereld van Disney zijn alle dieren met menselijke eigenschappen bekleed (Roodkapje en de boze wolf was wat dat betreft realistischer). Ze denken als ons, ze voelen als ons, ze gedragen zich als ons. Eigenlijk zijn het mensen in een dierenvachtje. Maar dan wel lieve mensen.
De waarheid is: dieren zijn dom, wreed en hopeloos onvoorspelbaar. Voor zover ze ons niet als voedsel dienen, kunnen we er maar het beste zo ver mogelijk van vandaan blijven. Dus beste ouders, voor het welzijn van uw kinderen: doe die Donald Duck snel de deur uit!
