Volgens NRC-ombudsman Micha Kat legt de berichtgeving over de affaire-Joris D. een waterscheiding bloot tussen de mainstream media en de overige. Op zijn website schrijft hij: “De affaire laat ook mooi de kloof zien die er thans loopt tussen de gelijkgeschakelde en onafhankelijke pers. Alle ‘kwaliteitskranten’ proberen de zaak te downplayen en/of te ridiculiseren, waarbij De Volkskrant een stuk zelfs begint met verwijzingen naar zomerse komkommertijden en ‘complotdenkers’. Kranten als Metro en De Pers schrijven wel ‘gewoon’ over de zaak. Het echte nieuws komt echter al jaren van internet.”

Anderhalve week geleden sprak ik voor Revu de advocate van de Koerd Huseyin Baybasin, Adèle van der Plas, over complotten, topambtenaar Joris D. en het vak van strafpleiter. Even kwamen ook de media ter sprake.

Spontaan stak Van der Plas van wal: “En dan durft NRC Handelsblad te schrijven dat het onderzoek door de Rijksrecherche zou hebben aangetoond dat onze aangifte tegen Joris D. op niets is gebaseerd. Een pure leugen. Er is geen onderzoek gedaan door de Rijksrecherche. Zoals de site Kleintje Muurkant het formuleerde: ze hebben drie maanden lang met hun fluit liggen spelen. Zo’n NRC noemt zichzelf dan slijpsteen voor de geest. Laat me niet lachen. Kennelijk bestaat bij sommmige media een grote behoefte de zittende macht te strelen om zo af en toe een journalistiek kluifje toegeworpen te krijgen.”