Aanvankelijk heb ik de berichtgeving over de zaak Maddie McCann nauwelijks gevolgd. Ten eerste omdat je nu eenmaal keuzes moet maken in het leven (en als journalist), en ik mij liever concentreer op Nederland. Ten tweede omdat er wel erg veel BN’ers de familie McCann gingen ‘helpen’ (misschien hebben ze daar inmiddels behoorlijke spijt van) en dat bezorgt mij altijd de kriebels. Ten derde omdat het mij gewoon een van de zoveelste verdwijningszaken van kinderen leek. Afschuwelijk voor de ouders, maar journalistiek daardoor niet per se interessant.

Maar ik begin daar langzamerhand van terug te komen, hoewel ik nog lang niet alles heb bestudeerd. De zaak neemt in elk geval in de publiciteit steeds verrassender wendingen aan. Afgelopen week berichtte De Telegraaf dat in het vakantiehuisje van de McCanns in Portugal een injectienaald zou zijn gevonden. Aangezien beide ouders dokter zijn, is de theorie dat zij daarmee hun dochtertje een slaapmiddel hebben toegediend. Dit zou verkeerd zijn gegaan en zo zou Maddie ‘per ongeluk zijn vermoord’. Daarna hebben de McCanns kennelijk een ingenieus plan bedacht om het kind te laten verdwijnen en een fenomenaal rookgordijn opgetrokken door internationaal de aandacht van de media te zoeken.

Mijn intuïtie zegt dat het een onzintheorie is. En ik zet daar de volgende theorie tegenover. De Portugese politie heeft dermate slecht onderzoek verricht dat zij nu met de handen in het haar zit. Ernstig gepikeerd door de goedgebekte, kritische ouders is men de suggestie gaan wekken dat de ouders er dan wel zelf de hand in hebben gehad. Dat het een buitenlands stel betreft, speelt in de irritatie een rol. Daarmee vertoont de zaak Maddie McCann overeenkomsten met die andere beroemde verdwijningszaak, namelijk die van Natalee Holloway. Ook hier was sprake van een prutsonderzoek door (in dit geval de Arubaanse) autoriteiten, van kritische buitenstaanders die de media goed wisten te vinden (doctor Phil) en ook hier zag je de laatste tijd complotachtige theorieën opduiken in de media (CIA, Bush!) die suggereerden dat de ouders van Natalee zelf een vies spelletje hadden gespeeld.

Een collega van mij, Ko, denkt er overigens anders over. Hij vindt de ouders van Madeleine wel degelijk verdacht en schreef een boeiende serie over de zaak McCann, hetgeen een goede gelegenheid is te verwijzen naar zijn website.