“Wat doet dit met uw rechtsgevoel?” Dat was de laatste vraag die de presentatrice van het radioprogramma Stand.nl mij vanavond stelde. Te gast was ook Marnix van der Werf, advocaat van de Hells Angels. Het gespreksonderwerp moge duidelijk zijn. “Nou”, sprak ik. “Mijn rechtsgevoel is niet bevredigd.”

Marnix van der Werf (tweede links boven) tussen de Angels

Waarom is mijn rechtsgevoel niet bevredigd door de uitspraak van de Amsterdamse rechtbank in het bizar verlopen Hells Angels-proces? Niet omdat ik de Angels zo graag zie hangen. Het zijn geen lieve jongens, verre van, maar dat er sprake zou zijn van een criminele organisatie heb ik altijd overdreven gevonden. Ik zie het zo: de Angels is geen boevenclub, maar een club met (relatief veel) boeven. Meer dan bij de plaatselijke volleybalvereniging, laat ik het zo zeggen.

Maar ik had zo graag de rechter inhoudelijk over alle verdenkingen horen oordelen. Ik denk bijvoorbeeld aan de zaak van Barend en Van Dorp. Voor het oog der natie moest de arme Van Dorp met zijn blauwe oog door het stof kruipen voor de Angels. Een ongekend brutale daad van de ‘nieuwe godenzonen’. Het is toch jammer dat we nu niet weten hoe onze onafhankelijke rechters over zoiets denken. De Angels hadden er al hun excuses voor aangeboden, dat zou dan toch tot enige straf moeten leiden.

En dan waren er nog een paar andere akkiefietjes. Bedreiging, geweld, vuurwapenbezit, drugs. Ik zeg niet dat ze bewezen hadden kunnen worden, alleen had ik graag de afweging van de rechter gehoord. Na al die jaren vol geruchten en hele en halve feiten over de motorclub hadden we daar onderhand wel recht op gehad in casa De Jong, vond ik.

Maar goed, dat heeft het OM dus allemaal mooi voor mij, voor de – vermeende – slachtoffers en eigenlijk voor de hele samenleving verpest. Ik vind het zelf een vrij radicale uitspraak. Het verschoningsrecht van advocaten is een hoog goed, ik ben de eerste dat te erkennen. Justitie moet zich aan de regels houden. Maar veel invloed op de bewijsvoering heeft het gedoe niet gehad. De geheimhoudersgesprekken kunnen ook buiten dit exceptionele geval worden misbruikt (immers, het is de zaaksofficier die de uitgewerkte tapverslagen bekijkt) en dat gebeurt natuurlijk ook. Het zou goed zijn als de regeling wordt aangescherpt. Naar mijn mening had hier echter volstaan kunnen worden met enkele disciplinaire maatregelen tegen de zondaars. Naar de Antillen sturen of zo.

De vraag is of de Hells Angels definitief de dans ontspringen. De Hoge Raad is buitengewoon terughoudend in het niet-ontvankelijk verklaren van het OM. Er moet dan doelbewust een grove veronachtzaming van de regels hebben plaatsgevonden. De zaak zal nog zeker weer anderhalf jaar voortsudderen. Wederom, met dank aan justitie!

De Angels zijn beslist de grootste mazzelkonten uit de Nederlandse misdaadgeschiedenis. Alle pogingen de vereniging civielrechtelijk te ontmantelen zijn tot dusverre mislukt. En de Nomads-zaak werd door beroerd en gehaast recherchewerk niet tot een goed einde gebracht. En nu is er dus de niet-ontvankelijkverklaring van het OM. Met de eerste twee kan ik goed leven. De Hells Angels is, in mijn visie, juridisch gezien geen criminele organisatie en de vrijspraak van de Nomads was terecht. Maar over de laatste nederlaag van het OM heb ik twijfels. Kortom, ik houd er geen bevredigd rechtsgevoel aan over. Daar dacht mr. Van der Werf uiteraard heel anders over!