Er gebeurt de laatste dagen zó veel op het snijvlak van media en misdaad dat het voor een eenmansguerillaleger als ik nauwelijks valt te bolwerken. Zeker niet zonder de nodige nicotine-injecties. Om te beginnen hebben we de (telefonische) bedreiging van Peter R. de Vries door Albert K., een 38-jarige gedetineerde uit ‘het Osse woonwagenmilieu’, zoals dat altijd zo fraai wordt omschreven.

De kamper zit een straf uit van 8 jaar, omdat hij opdracht zou hebben gegeven voor drie huurmoorden, onder meer op zijn eigen broer. Ten tijde van het verstrekken van de liquidatie-opdrachten zat Albert K. reeds in de cel. Sommige lezers zullen zich de uitzending van Peter R. de Vries herinneren met het Skorpion mitrailleurgeweer. Ja, Albert was er mooi ingeluisd door medegedetineerde Rob Zegerius die had gezegd het klusje wel voor hem op te zullen knappen, maar in plaats daarvan Peter R. tipte. Robs vrouw wijdde er ook nog een sappig artikeltje in de Aktueel aan. Iedereen tevreden. Behalve Albert K. dan.

Toevallig ken ik het dossier van Albert K. vrij goed. Albert is ongetwijfeld schorem, maar een zeker medelijden begin ik wel met hem te krijgen. Als Rob Zegerius een politie-agent was geweest, zou je vermoedelijk van uitlokking hebben gesproken .
Nu wordt K. dus opnieuw vervolgd terwijl hij in de bajes zit, ditmaal omdat hij minder prettige dingen tegen Peter R. de Vries heeft gezegd. In casa De Jong krijgen we het gevoel dat er krachten spelen die ervoor zorgen dat K. wel nooit meer uit de nor zal komen.

Over dan naar Micha K. (geen familie). Micha heeft een kort geding door NRC Handelsblad aan zijn broek, omdat hij wetenschapsjournalist Wim ‘Wonderpil’ Köhler met Mengele of Hitler – wil ik vanaf zijn – had vergeleken. Köhler had een wel heel postitief stukje over het medicijn Rimonabant getikt. Jaren erna gingen de gebruikers en masse over tot zelfmoord waardoor de wonderpil van Köhler meer op de pil van Drion begon te lijken. Interessante zaak, omdat het (zelden of) nooit voorkomt dat een krant iemand dagvaardt die de onafhankelijkheid van het medium betwist.

Van Micha Kat is het een kleine stap naar Hans ‘De Liegende Rechter’ Westenberg. Tot verbijstering van sommigen heeft die zijn procedure tegen advocaat Hugo Smit gewonnen. Smit had beweerd (in een boek van Micha) dat rechters bij hoge schadeclaims zenuwachtig worden, zoals mr. Westenberg die in de Chipshol-zaak uitgebreid met advocaten (lees: met Hugo Smit) zou hebben getelefoneerd. Nu staat het wel vast dat Westenberg en Smit telefonisch contact hebben gehad – en dus ook dat de rechter het met de waarheid niet zo nauw nam – maar ja, de keiharde aantijgingen kon Smit niet waarmaken. Althans, volgens zijn collega-rechters.

Anderen zijn minder flabbergasted door de uitkomst van deze zaak, want Westenberg is vliegende keep in juridisch Nederland en speelt dus feitelijk bij elke rechtbank een thuiswedstrijd. En dan wordt hij ook nog eens gesubsidieerd door de Raad voor de Rechtspraak. U en ik moeten het met minder (rechts)bijstand doen. Enfin, leest u de Liegende Rechter uit Revu over de zaak-Westenberg er nog maar eens op na. Wat leven we toch in een boeiend landje!