Moeten we het nog over Fitna hebben? Toch nog even dan. Twee dingen vielen mij op. Ten eerste dat journalisten, politici en smaakmakers (ach gut..) zeiden dat het niets nieuws onder de zon bood, het een knip-plakwerkje was van al hééél lang bekende filmpjes. Om over de cinematografie maar niet te spreken! Zouden ze dat nou echt menen? Ik weet niet wat die journalisten, politici en smaakmakers in hun vrije tijd doen, maar persoonlijk zit ik niet de hele dag op obscure internetsites te surfen om de nieuwste moslimsnuffmovies te bekijken (en ik vermoed zij ook niet) en voor mij waren het deels dan ook (schokkende) nieuwe beelden. Zeker is: de publieke noch de commerciële omroep heeft deze zogenaamd overbekende filmpjes ooit uitgezonden.

Ten tweede vond ik de reactie van de (in elk geval Nederlandse) moslimgemeenschap nogal vreemd. ‘Het viel mee’, zei die gemeenschap. En: ‘Minder erg dan we vreesden’. Dat is eigenaardig, want als mij als gelovige moslim zo’n keiharde boodschap (Geert: de islam roept op tot geweld tegen zondaars en ongelovigen, verkondigt virulent antisemitisme en homohaat en dat kunnen we straks allemaal in het nog altijd als gezapig en tolerant bekendstaande Nederland verwachten) in de mik zou worden geschoven, ja, dan zou ik ofwel enorm schrikken ofwel enorm kwaad worden ofwel me enorm schamen.

Maar nee, de moslimgemeenschap komt pas echt op de barricaden als de profeet wordt beledigd of met de ‘heilige teksten’ in de koran wordt gestoeid. Door satire bijvoorbeeld. Bepaalde mensen (vaak deaud inmiddels) noemden die overgevoeligheid ooit achterlijk.

Het wachten is dan ook nog steeds op de eerste moslimversie van Life of Brian. Kom dus eens op Ehsan Jahmi met je stijve pikken en Aisha!

(Spotprent is van Gregorius Nekschot, sinds jaar en dag bedreigd cartoonist)