Oranje vastgoed
Vive le Roy! Journalist Ton Biesemaat (Bernhardgate) is begonnen met de publicatie van zijn gesprekken met Edwin de Roy van Zuydewijn op www.leugens.nl. De tapes werden door de recherche ooit in beslag genomen, maar de uitgewerkte verslagen worden nu dus toch geopenbaard. Fascinerende kost die ons de komende weken ongetwijfeld in beslag zal nemen. Wat vind ik van De Roy van Zuydewijn? Ik ken hem niet persoonlijk, maar heb indirect wel met hem te maken gehad. In 2002 voerde mijn HP/De Tijd-collega Thieu Vaessen in het diepste geheim gesprekken met Edwin en prinses Margarita die uiteindelijk zouden leiden tot wat is gaan heten Margarita-gate. Op initiatief van Bea en Bernhard bleek het Kabinet van de Koningin, geleid door Felix Rhodius (onthoud die naam), buiten medeweten van het kabinet om de BVD op het dak van het aanstaande familielid te hebben gestuurd. Premier Balkenende moest hiervoor zijn excuses maken…
Na de artikelen in HP/De Tijd kwam het echtpaar in een krankzinnige mallemolen terecht, waarbij Edwin de ene na de andere advocaat versleet en zijn verhalen over het afluisteren (de befaamde schroef in de muur) niet leken te kloppen; het maakte zijn geloofwaardigheid er niet groter op. De Roy van Zuydewijn werd het slachtoffer van een smeercampagne door de oranjegezindeTelegraaf en eindigde als berooide baron die ook nog eens zijn Margarita verloor. Op veel medelijden bij het grote publiek kon hij toen al niet meer rekenen vanwege zijn arrogantie en grote mond.
Achteraf hoorde ik op de redactieburelen wat meer over hoe de contacten tussen verslaggever Vaessen en de hoofdredactie van HP/De Tijd enerzijds en het oranjepaartje anderzijds waren verlopen. De Roy van Zuydewijn had zich laten gelden als een intelligente, flamboyante, maar ruzieachtige figuur die geen tegenspraak duldde en niet zelden in hevige toorn ontstak als hij zijn zin niet kreeg. Toen hij een kort geding aanspande om te voorkomen dat het boek van Vaessen (notabene de man die het voor hem had opgenomen) werd gepubliceerd vanwege de zijns inziens onterechte publicatie van 1 fotootje, kreeg ik wel in de gaten dat Edwin enigszins geestelijk ontspoord was geraakt. Aan de kern van zijn verhaal deed dat overigens niets af: de Oranjes gaan zich te buiten aan ongebreidelde machtsuitoefening, voelen zich boven de wet staan. De Roy mocht dan paranoide trekjes vertonen, die kwamen niet uit de blauwe hemel vallen.
In het eerste deel van de De Roy van Zuydewijn-tapes gaat Edwin onder meer in op zijn werk bij het nu in opspraak geraakte Bouwfonds. Saillant: hoofdverdachte Jan van V. blijkt zakelijke relaties te hebben onderhouden met… Felix Rhodius. Hoe de vork precies in de steel zit, is mij nog niet helemaal duidelijk. Maar het lijkt de moeite waard in de gaten te houden of en in hoeverre de Oranjes ook bij de vastgoedaffaire zijn betrokken. En nu over naar het koekhappen…
LS…
Het is jammer dat Edwin De Roy van Zuydewijn emotioneel zo gemakkelijk af te branden was. Een beetje opportunist zal hij ook wel zijn. Neemt niet weg dat hij nu alles uit de kast moet halen om een aantal zaken op een evenwichtige manier duidelijk te maken. Voor de arrogantie van de Oranjes is wat mij betreft al helemaal geen plaats meer in deze wereld… Straks een Prins Pils die Waterkoning wordt met een omhooggevallen geblondeerde voetbalbimbo als Koningin. Ongeloofwaardiger kan het niet worden. Het was niet voor niets dat er geen Koninklijke Prinsessen voorhanden waren voor onze Bastaard Prins… Ze keken wel uit !