Wat het OM betreft ter uwer informatie eerst wat voorgeschiedenis. Procureur-generaal mevr. mr. Korvinus is als zodanig na de laatste reoganisatieronde bij het OM, waarbij de zeggenschap over het strafrechtelijk vervolgingsbeleid werd gecentraliseerd tot slechts enkelen te weten het College van Procureurs-generaal en de Minister van Justitie afgetreden.

U Moet mijn aftreden dan ook zien als een signaal naar de samenleving, hoewel ik bang ben dat, dat dit signaak niet zal worden gehoord.

Zij vreesde, dat het gehele Openbaaar Ministerie, in verkeerde handen zou kunnen vallen indien genoemde enkelingen er verkeerde vrienden op zouden na houden en die vrees bleek terecht U treft deze verkeerde vrienden aan op http://www.deoppositie.nl onder de aanhef juridsich/politiek/criminele organisatie in beeld.

De veiligheid van de burgers op Nederlands grondgebied vereist dan ook, dat het College van Procureurs-generaal ten spoedigste wordt ontbonden, de zeggenschap over het strafrechtelijk vervolgingsbeleid weer wordt verdeeld over de ruim 550 officieren van Justitie.

Welliswaar kan dat enige rechtsongelijkheid opleveren echter dat weegt niet op tegen de uitermate gevaarlijke situaitie van enkelingen met verkeerde vrienden, waarvan akte!

Voorts: vergeet niet, het rottingsproces begint bij de kop van de Vis, met name bij de minder begaafden – lees corrupten – binnen de gelederen van de Zittende en Staande Magistratuur.

Ik heb derhalve de Stelling van de Werd ontwikkeld om de Rechtelijke Macht goedkoop en zeer effectief van dit soort togacriminelen te zuiveren.

De Stelling van de Werd luidt: Minderbegaafden binnen de gelederen van de Zittende en Staande Magistratuur, herkent men volstrekt feiloos aan de wijze waarop zij ambtshalve functioneren en motiveren met name omdat daarin onmiskenbaar hun ambtelijk corrupt zijn ligt opgesloten, waarvan akte!

K.H. de Werd http://www.deoppositie.nl

De stellign

Dat Zittende en Staande Magistratuur in verkeerde handen zijn gevallen moge eveneens onomwonden blijken uit het feit dat ik zowel in eerste aanleg als bij het Gerechtshof Ressort Amsterdam via grove schendingen van recht en vormverzuimen werd veroordeeld tot 400 Euro boete of acht dagen vervangende hechtenis.

Volgens de juridische proleten A.Krikke als Vice voorzitter van het Gerechtshof Ressort Amsterdam en advocaat-generaal P.C.Planken heb ik geen respect getoond voor griffier M.L.K. van der Hilst, zodoende het functioneren van een ambtelijk orgaan ondermijnd. Voorts zijn recht op veiligheid aangetast door hem te laten weten dat hij het recht heeft gecreeerd , dat ik, hem door zijn kop zou mogen schieten.

Natuurlijk wordt die 400 euro nooit betaald, immers: ik financier geen schijnprocedures, waarbij door genoemde juridische proleten via grove schendingen van recht en vormverzuimen de criminele situatie wordt gecreeerd , waarbij het mogelijk wordt de verdachte in de zin van art. 27 Sv volkomen los van de schuldvraag, altijd te kunnen veroordelen, met als doel onrechtmatige vrijheidsberoving.

Eke burger heeft blijkens de inhoudelijke strekking van de Formele Wet, Grondwet en Internationale het volste recht om desnoods gewapenderhand, de hem rechtens toekomende individuele vrijheid tegen onrechtmatige vrijheidsberoving te verdedigen.

Genoemde juridische proleten, weten dat als topjuristen natuurlijk ook. Vandaar dat zij hebben besloten in samenspanning ex art. 80/140 Sr en onder de verzwarende omstandigheid van art. 44 Sr op alle mogelijke manieren het wettig overtuigend bewijs te verduisteren waaruit onomwonden blijkt dat Kantonrechter Mei Lie Tan in samenspanning met genoemde griffier ex art. 227 lid 1 en 2 Sr illegaal een Authentieke Akte hebben opgemaakt en gebruikt met als doel onrechtmatige vrijheidsberoving via misbruik van hun ambtelijke bevoegdheden, waarvan akte!

In China zou dit soort juridisch geboefte, gelet op de ernst, aard en omvang van de door hen gepleegde uitermate schokkende ambtsmidrijven publiekelijk worden geexequteerd en hun organen voor zover nog niet verrot ( aldus niet hun gecorrumpeerde hersencellen) ter compensatie aan de door hen veroorzaakte slachoffers worden gedoneerd.

In de Schurkenstaat Nederland heeft dit soort juridisch geboefte met ontbrekend functioneel geweten vrij spel en beschadigen daarmede niet alleen de rechtszekerheid van de burgers op ongekende wijze doch het gehele rechtssysteem, dat als gevolg daarvan is weggegleden in een totalitaire dictauur.

Naar mijn stellige overtuiging zou dat niet hebben kunnen gebeuren indiem men juridsich proleten als A.Krikke, P.C.Blanken en M.L.K. van der Hilst gelet op het zeer hoge percentage juridische bagger in hun toga’s tijdig publiekelijk zouden zijn geexecuteerd,voor de door hen in samenspanning ex art. 80/140n Sr en onder de verzwarende omstandigheid van art. 44 Sr anders dan uit hoofde van ziekte of gebreken gepleegde uitermate schokkende ambtsmisdrijven, met als doel onrechtmatige vrijheidsberoving.

Het is echter nooit te laat om terug te komen op ingebreke blijven, aldaar waar daadwerkelijke aktie is vereist, bijvoorbeeld via het alsnog invoeren c/q wettelijke regelen van de doodstraf met terugwerkende kracht voor genoemd juridisch ongedierte,immers: Een bevolking dat dit soort minder begaafden binnen de gelederen van de Zittende en Staande Magistratuur op welk een niveau dan ook accepteert, heeft geen recht van klagen indien het door hen wordt beroofd, geknecht en onteert, waarvan akte!

de Werd http://www.deoppossitie.nl

Het “leuke” (lees afschuwelijk) van een rechter is dat die ook begrip kan hebben voor de fraude / meineed van Justitie, zij niet uitsluit dat er verzachtende omstandigheden voor een meinedige OvJ aanwezig kunnen zijn, die in omgekeerde zin ten laste zou kunnen komen van het Gerechtshof; (daar staat die rechter niet bij stil). Een rechter kan in Nederland voor een welbewust uitgesproken fout vonnis niet worden vervolgd. (Dit volgens de nieuwe wet van Donner, een hoogst onbetrouwbare man).

De rechter denkt (weet zij veel) : ,, Als men voor het bekomen van een op zich rechtvaardige zaak desnoods meineed pleegt, dan heiligt het doel de middelen.”

Maar als men voor een oprechte zaak meineed moet plegen is de zaak niet goed meer. Maar dat wordt voor de rechter te ingewikkeld, dat is een aanslag op haar intelligentie.

Met een iq van 95 kan men succesvol rechten studeren.

De enige burgers in Nederland die veilig zijn, zijn daklozen : zij hebben niets, er valt niets te plukken.

Advocaten zijn ook veilig, zij hebben macht : zij staan (beroepscode) onder ede / de rechter gelooft derhalve (zogenaamd) dat zij hun eed niet schenden, beroepshalve dus “de waarheid” spreken, dus advocaten kunnen liegen en worden (zogenaamd door de rechter) geloofd dat zij niet liegen.

Als een advocaat op meineed / liegen, door zijn slachtoffer (met hard bewijs) bij de deken (dat is een collega van die advocaat) wordt aangeklaagd, dan wordt de klacht door die deken niet ontvankelijk verklaard. Waarom niet ontvankelijk (?) : omdat het harde bewijsstuk van de fraude gepleegd door die advocaat door hem/haar niet kan worden weerlegd, hij door de aanklager werd klemgezet.

De aanklager kan tegen de niet ontvankelijk verklaring in beroep gaan. Dat is slechts uitstel van executie. De aanklager verliest het hoe dan ook, omdat de deken, c.s : de raad van discipline c.s. : het hof van discipline die macht hebben,
als een advocaat liegt mag dit zeker niet bekend / erkend worden, zij liegen gelijk de aangeklaagde noodgedwongen zelf ook.

De aanklager die de bewijsstukken van de fraude in handen heeft denkt over zijn positie na. Hoe moet hij die advocaat ‘een lesje leren’? Als de deken – de raad van discipline – het hof van discipline dit niet doen(hij werd immers niet ontvsnkelijk verklaard) hoe leert men die advocaat dan zijn streken af?

Iemand een idee?

Ik ben in een proces met justitie vanaf de eerste regiezitting tot en met de Hoge Raad der Nederlanden door alle facetten van rechtspraak heen gegaan en heb met verwondering en beangstiging geconstateerd wat er hier in Nederland mogelijk is. Dat dit in Nederland kan gebeuren had ik niet voor mogelijk gehouden. Alle punten die de heer Derksen naar voren brengt in zijn onderzoek, herken ik ook in mijn eigen zaak. Ik zal hierover rechtstreeks verslag doen naar stan@revue.nl, Met vriendelijke groet, U. de Boer

U de Boer,

Als een burger geen machtspositie heeft en door de Juridische macht (die in Nederland onschendbaar dus oppermachtig is) in staat van beschuldiging wordt gesteld,

is men zuur, feitelijk al veroordeeld.

Er moet door de OvJ alleen .. nog even ..

(gebaseerd op haar fantastische (zij ziet dit als een aangeboren talent) intuitieve voelhorens die alle wetenschappelijke bewijzen tarten, overstijgen)..

bewijslast worden … geconstrueerd … ,

dus niet op wetenschappelijke basis.

(Een jurist is praktisch- dus niet wetenschappelijk- opgeleid (denkt op HBO – niveau.

Net zoals Peter R de Vries, hij deed de HAVO en ‘hing zijn schooltas aan de wilgen’, denkt dus op dit niveau).

Ook hij baseert zijn fantastische intuitieve voelhorens op een aangeboren talent dat alle wetenschappelijke bewijzen tart, overstijgt, zo wijst hij (de? nee) een dader aan; “hij voelt het aan zijn water”)..

De advocaat van de in staat van beschuldiging gestelde (die zogenaamd zijn client in rechte verdedigt) en de Ovj gaan hiertoe ‘in het geheime’ rond de tafel zitten en … construeren… eensgezind een procesdossier (zoals de kunstenaar een kunstwerk creeert) hetwelk moet aantonen (men verwijdert hierbij noodzakelijkerwijze alle bewijsstukken die voor de verdachte pleiten: cruciale stukken worden zoekgemaakt, men maakt valse bescheiden, fake bewijsstukken op, en sjoemelt met data, onder vermelding van verkeerde zaaknummers;

(zij verwisselen pv’s; de rechter controleert expres (omdat zij dit weet: speelt het spel mee) van die pv’s de zk.nummers niet.

Al die valse stukken (dat is de opzet) moeten leiden tot de veroordeling van de aangeklaagde.

Omdat de OvJ en de advocaat van de verdediging het van elkaar weten dat zij liegen, houden zij elkaar in de klem. Zij moeten liegen anders wordt het een slepende procedure en verzandt de zaak, zij zijn collegiaal. Zij hebben een dader nodig, de OvJ haar prestige en de advocaat van de verdediging zijn (zeer rijk) inkomen.

Aldus hebben zij hun vinger op de zogenaamde verdachte gelegd, een nietswaardige machteloze burger die zo naief is dat hij meent dat er in Nederland oprecht ‘recht’ gesproken wordt, dat zijn advocaat voor hem vecht.

Hij is voor hun zaak, zij bezitten hem die laat je niet meer los, een kostbaar kleinood : een parel, een diamant, waarmee zij gaan scoren.

De Nederlandse Justitie (die indruk dient bij de burgers te worden gewekt) is van een dermate hoge kwaliteit dat zij boeven vangt en ze achter de tralies zet.

Kortom is dit de teneur : de burger kan zich veilig voelen. Het geofferde slachtdier, de zondebok, dient dus een goede zaak: “het imago van een goed functionerend Justitioneel apparaat, dus “een van “criminelen” “gezuiverd” gevrijwaard veilig Nederland”.

Probleem is : die criminelen zijn Justitie c.s. zelf.

Wat is een persoon nu tegenover een heel volk waard?

Als men een koe slacht voedt men vele monden, maar de zondebok van Justitie voedt een heel volk.

De heer Derksen (maar ook ik) kan hierover nog vele boekdelen schrijven.