Ik weet niet of ik je d’r een plezier mee doe, maar hier is een kleine “horror-story” die ik een tijdje geleden schreef, over:
(en nu probeer ik wat HTML-code, zonder preview)
Onze Islamitische Badmeesteres

[mocht bovenstaande link zijn mislukt, dan is dit de copy/paste versie: http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=5331 ]

Sag.

De ware horror begon natuurlijk pas echt met onze islamitische schooltandarts, maar dat wordt te uitgebreid om te linken (feuilleton van 5 martelverhalen voor de sterke maag ;-).

@Stan,

Het plannetje is mesjogge idd., maar het beeld dat je schetst van de VS en Frankrijk lijkt mij inmiddels behoorlijk achterhaald en niet door de dagelijkse praktijk bevestigd. Althans: in deze beide landen zijn natuurlijk ook talloze voorbeelden aan te halen die eveneens getuigen van de tamelijk zorgwekkende bemoeienis van de Staat met religie.
Sarkozy wil à la Cohen religie – en dus in zijn visie ook de islam – gebruiken als middel voor integratie. Religie als tool voor het zoveelste staats-gestuurde experiment in social engineering. Een rampzalig plan, zoals nagenoeg elke vorm van dirigisme door de staat.
In America zie je de zorgwekkende preoccupatie van de wetgever met het linguïstisch zuiveren van de publieke ruimte, zelfs het gebruikelijke “Christmas” is al suspect. In de VS is overigens de verhouding van de federale overheid tot allerlei religieuze clubs van oudsher geregeld op een wijze die behoorlijk verschilt van de geschiedenis in Frankrijk op dit vlak. Politiek correcten pogen daar (VS) nu een “neutrale” publieke ruimte in te richten die zolangzamerhand gaat lijken op een karikatuur van het beeld dat over het Franse “model” (niet de praktijk) bestaat.

De vergelijking waarbij de moslim wordt opgevoerd als tuinman en de christendemo als kok, lijkt me eveneens wat ongelukkig. Toegegeven, heel wat gristenen zijn de weg behoorlijk kwijt, gewoon uit opportunisme, maar ook al heel wat langer, naarmate sommige delen van het christendom de heilige “progressieve” overtuiging ontwikkelden dat het paradijs op aarde kon en moest worden nagestreefd (Social Gospel, Deutsche Christen, IKV et c.).
De gerechten uit die keuken liggen idd. zwaar op de maag en zoet gebakken broodjes vinden 5 maal daags hun weg naar de tuinman.

Toch lijkt mij – ook historisch gezien – de islamitische visie op tuinieren, niet helemaal compatibel met Westerse opvattingen. Vandaar dat ik het liever omgekeerd zou zien: stuur die christenkok de tuin in en werp af & toe een blik naar buiten, en zet de islamist dan toch maar aan het fornuis, liefst onder streng toezicht van Gordon Ramsay (dan maar “oorlog in de keuken”).

Altijd beter m.i., dan na verloop van tijd te moeten constateren dat de tuinman de overige groenpercelen in de buurt heeft geannexeerd met halal-coniferen en er trainingskampen voor “kansjongeren” heeft ingericht ;-)

Sag.