RVD: ‘Claus geen homo’

Prins Claus was geen poot, flikker, homo, noch poepstamper of anderszins aanhanger van de Griekse beginselen. Aldus de Rijksvoorlichtingsdienst in een formele brief aan onderzoeksjournalist Ton Biesemaat, onder meer auteur van het boek Bernhard Gate. ‘Het was een raar kort briefje dat de familie ontstemd is en met kracht mijn stukken over Claus verwerpt. De man was geen nicht’, schrijft Biesemaat mij. ’Maar verder dan dat gaan ze niet.’ Biesemaat publiceerde een artikel over mr. Salomonson, huisjurist van de Oranjes, persoonlijk vrindje van Claus en bekend vanwege zijn voorliefde voor jonge knapen bij voorkeur uit het middellandse zeegebied. Tevens speelde Biesemaat mij het mythische (nooit eerder gepubliceerde) voor Der Spiegel bedoelde artikel Linksgestrickt toe, waarin uitgebreid wordt onthuld over het Schwulen-netwerk rond Claus…
Het hij-was-geen-homo-briefje van de RVD roept zoete herinneringen op aan een andere affaire waarin ik vrees een rol te hebben gespeeld: de vermeende homoseksualiteit van prins Friso. In 2001 schreef ik in HP/De Tijd het artikel De Reservekoning over prins Constantijn. Het scenario dat Willem-Alexander vanwege zijn omstreden relatie met Maxima Zorreguieta troonsafstand zou doen, was op dat moment realistisch. Tweede in lijn van de troonopvolging was eigenlijk prins Friso, maar ‘een stand-in rol voor Friso ligt ook om andere reden niet voor de hand’, schreef ik destijds. ‘Er doen al jaren geruchten de ronde dat de prins de herenliefde is toegedaan’. Op zich was daar geen woord aan gelogen, want die geruchten waren er, sterker: ze bestaan na het huwelijk met Mabel nog steeds, denk aan de recente TV-serie waarin over de geaardheid van de prins geen doekjes worden gewonden. Ook De Roy van Zuydewijn heeft, zo weet ik uit betrouwbare bron, in de geruchtmakende interviewsessies rond Margarita-gate aan HP/De Tijd verteld dat Friso homoseksueel is, evenals trouwens zijn vader.
Naar aanleiding van onder anderen mijn HP-artikel over Constantijn (De Groene Amsterdammer bracht in dezelfde week een soortgelijk verhaal) kwam de RVD destijds met een officieel perscommuniqe waarin ontkend werd dat Friso homo was. Jaren later zou Friso uitleggen dat hij die opmerkelijke stap had gezet omdat niet langer alleen de roddelbladen zijn geaardheid ‘in twijfel trokken’, maar ook de serieuze media. Ahem… dat was ik dus, zei de gek.
Voor de goede orde: het interesseert mij geen flikker of iemand van de gelijkgeslachtelijke liefde is, behalve als het journalistiek relevant is, en dat is in de gevallen van Claus en Friso het geval. Al was het maar omdat het leden van het koninklijk huis zijn - of beter: waren - en wij daarom recht hebben op een compleet beeld van hen. Bij prins Friso speelde bovendien de discussie rond de troonsopvolging en bij Claus zijn tot nog toe onverklaarde depressies die leidden tot opnames in klinieken, onder meer in Basel.
De formele ontkenning van Friso’s homoseksualteit door de RVD vond ik altijd iets mallotigs hebben. Hoe kan de RVD of wie dan ook nu met zekerheid beweren dat iemand niet homo is? In het geval van Friso kun je nog zeggen: okay, het was Friso zelf die dit onder de vlag van de RVD naar buiten bracht. Maar prins Claus is al jaren dood dus die kan niet meer via de RVD communiceren. Het is dan ook amusant te constateren dat onze Rijksvoorlichtingsdienst een eigen gay-meter heeft die zelfs bij overleden leden van het koninklijk huis perfect de goede kant uitslaat! Of de verkeerde kant…

Waar staat geschreven of is bepaald dat een lid van het koninklijk huis hetero dient te zijn? Waarom dat angstige verberggedrag?
Nederland zou hier juist zijn rol kunnen terugpakken – na de eerdere primeur van het homohuwelijk – als progressieve natie, waar de emancipatie niet stopt bij het koningshuis.
Zelfs een gaye troonsopvolger lijkt mij geen probleem. Vernieuwend koningschap, zeg maar.