Lachen met de Oranjes. Naar aanleiding van mijn blogje Puur Egoisme, over de belabberde betalingsmoraal van leden van de koninklijke familie, kwam er een aantal kos-te-lij-ke anekdotes binnen van lezers. Zo kostelijk dat ik besloten heb ze hier nog eens achter elkaar te zetten. Let u vooral even op het ronduit pikante verhaaltje nummer drie over de Van Vollenhoventjes. Ook ervaringen met Oranje op de pof? Mailt u mij gerust…

Als paardenman kwam ik vaak in de Dennenweg in Den Haag. Daar was namelijk de beste zadelmaker van Nederland gevestigd. De man durfde zich nauwelijks te beklagen over het feit dat hij een jaar lang moest smeken om zijn geld bij de zogenaamde Adel van Den Haag en de Koninklijke Stallen. Ook toen ik directeur van Duindigt was, wilde de Voorzitter van de Draf en Rensport ene Baron van T. tot S. zijn Whisky nooit betalen in de Bar van het Europa Hotel in Scheveningen. Als hij er tien op had riep hij naar de barman: Hé eenvoudig tiep… Schenk mij nog eens vol en neem zelf ook wat…De leden van de vereniging betaalden dan maar weer de schade… Noblesse oblige n’est pas ?
(bron: Lion Cachet)

Een welbekende chef restaurant zag toe dat een ober die de prins bediende dit aan zijn linkerzijde in plaats van aan zijn rechterijde deed. Hij kreeg van de prins een uitbrander en een klap tegen zijn arm waarbij de schaal met overheerlijke gerechten op de vloer terecht kwam. Zonde? Geld speelt geen rol. Ook dit etablissement kreeg problemen met het betalen van de rekening. Het werd uiteindelijk opgelost (natuurlijk).
(bron: Helder)

Ja en toen was er die Groningse weduwe die een zomerhuisje had op Schiermonnikoog. Op een dag werd zij gebeld door de secretaresse van mevr. van Appeldoorn ( let op 2 x P en zo heerlijk gewoon).Of zij het huisje wilde verhuren aan de familie en wat vrienden. Zo gezegd zo gedaan. Toen na het verblijf van Magriet, Pieter en vrienden het betalen van de huur uitbleef, telefoontjes geen effect hadden, is mevrouw eens gaan kijken in haar huisje. De sperma vlekken op het behang, gescheurde gordijnen, schade beraamd op ruim DFL 4.500, de week huur DFL 250. Moraal van het verhaal, een jaar lang bedelen om het geld. Na een jaar weer de telefoon en weer de vraag of het huisje gehuurd kon worden, het was zo goed bevallen ! Nee, dus en dreigde de eigenaresse met de gang naar Het Nieuwsblad van het Noorden. Toen kwam de betaling. Zaken doen met Oranje & Co ? Aan u de keus.
(bron: Paul Kasteel)
Mevr.von Amsberg bezit een ‘huisje’ in het Italiaanse plaatsje Tavernelle, onder de rook van het prachtige Florence. Op een kleine, overdekte markt in die schone stad ,deed zij wat inkopen. Presentjes voor familie en vrienden. De bedragen daaraan uitgegeven bedroegen zo’n 2 a 3 Euro gemiddeld. Na afpingelen. Na een slechte oogst kregen boeren in die contreien een financiële compensatie voor gederfde inkomsten; zo ook mevr.v.A. Dit tot grote verontwaardiging en woede van de , luidkeels protesterende, lokale bevolking. In een Nederlandse krant las ik later,dat mevr.v A. dit bedrag geheel zou doneren aan een liefdadig doel…….
(bron: Verena)