En waarom zou een volksvertegenwoordiger trouwens geen inbreker geweest mogen zijn?! Want een groot deel van de bevolking heeft toch zelf ook wel eens ingebroken, die moeten toch ook vertegenwoordigd worden in het parlement.

“En dat moet het volk vertegenwoordigen? Ik had altijd de stille hoop dat er alleen de beste mensen in de Tweede kamer zaten; nette mensen die door hun achterban naar Den Haag waren gevraagd om het voor hun belangen op te nemen.”

Je zegt twee dingen:
- een tweede kamerlid moet het volk vertegenwoordigen.
- mensen die namens een achterban de belangen van die achterban verdedigen.

Het eerste zou het doel moeten zijn. Helaas, ik zie er niet veel van.
Het tweede, ja, er zitten 150 personen die de belangen van HUN achterban verdedigen.

Maar verwar HUN niet met “het volk”. Al die woorden in hun politieke naam zoals: christelijk, groen, arbeid en vrijheid……
Dat zegt geen ene bal. Behalve misschien bij SGP en Christenunie. Daar komt meestal de C voor de rest.

Partijen zijn meer bezig met de belangen van bedrijven en bepaalde groepen in de samenleving te verdedigen dan dat zij voor ‘het volk’ opkomen.

Ik moet dit en ik moet dat. Ik mag dit niet en dat ook niet. Hier moet ik me aan houden. Regeltjes en wetten. Ze kunnen er geen genoeg van krijgen.

Helaas verklaar jij alleen Groenlinks voor verrot (je goed recht) De rest is evengoed verrot. De traditionele partijen zitten er nog steeds maar dat maakt ze niet beter dan andere partijen die inmiddels weer verdwenen zijn (LPF b.v.)

De kernenergie slaan we over.
Dan terrorisme: Je haalt Wikipedia aan:

“Wiki: ‘Meestal wordt met terrorisme echter plegen van een misdrijf met een politiek doel bedoeld.’
Inbreken is een misdrijf ”

Je bedoelt dat de inbraak waar het hier om ging (het stelen van o.a. documenten uit een ministerie)als terrorisme bestempeld kan worden omdat het hier een misdrijf (inbraak) met een politiek doel betrof.

Echter vergeet je nu even het geen ook in deze Wiki vermeld staat te vermelden:
“Voor nadere definitie, zie verder.”

“Er zijn veel definities in omloop die terrorisme vanuit verschillende perspectieven belichten.

* Van Dale XIV definieert terrorisme als: (het plegen van) gewelddaden (individuele of collectieve aanslagen, gijzelingen, verwoestingen) ter demoralisering van de bevolking om een politiek doel te bereiken.
* Het Nederlandse Wetboek van Strafrecht beschouwt terrorisme als een misdrijf met een terroristisch oogmerk. Artikel 83a geeft de definitie van een terroristisch oogmerk: Onder terroristisch oogmerk wordt verstaan het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen.
* De Nederlandse Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) omschrijft terrorisme als: Terrorisme is het plegen van of dreigen met op mensenlevens gericht geweld, met als doel maatschappelijke veranderingen te bewerkstelligen of politieke besluitvorming te beïnvloeden. In de definitie van de AIVD staat dat het geweld op mensenlevens gericht moet zijn om terrorisme te kunnen onderscheiden van ‘politiek gewelddadig activisme’ waarbij het gebruikte geweld niet doelbewust tegen mensenlevens is gericht of nadrukkelijk incalculeert dat bij acties mensenlevens te betreuren zullen zijn. Dit is een onderscheid dat in veel landen niet wordt gemaakt.
* Een commissie van de Verenigde Naties definieerde terrorisme als: iedere actie die erop is gericht de dood of verwonding van burgers of niet-militairen te veroorzaken. Deze definitie werd niet door alle landen geaccepteerd en de onenigheid hierover draagt in hoge mate bij aan het feit dat er tot op heden geen anti-terrorisme-verdrag is gesloten.”

Het enkele gegeven dat het woord misdrijf wordt gebruikt wil niet zeggen dat alle misdrijven met en politiek doel (het laatste is zeer relevant) ook als terrorisme kunnen worden aangeduid.

Men moet juist voorkomen dat de overheid (zij heeft het voornaamste belang) zich gelegitimeerd kan voelen om (wanneer het haar uitkomt) alle vormen van misdrijven met een politiek doel als terrorisme aan te duiden.

Overigens is de rechtspraak en jurisprudentie hierover in de meeste gevallen vrij duidelijk.

Dat blijkt ook wel omdat Justitie in het verleden maar ook nu nog vrij terughoudend is geweest om mensen van terrorsime te beschuldigen die (zelfs) geweld hebben gebruikt voor politieke doelen.

Ik wijs hier b.v. op de politieke discussie die steeds vaker gevoerd wordt (let wel, politiek, niet justitieel)om de acties van dieractivisten als terrorisme aan te merken. Daar is men het al niet over eens, dus….

Om een inbraak, zonder verder geweld aan te duiden als terrorisme gaat me te ver. Tevens als je het ook in de tijd plaatst waarin dit zich voordeed. Terrorisme werd voornamelijk geassociceerd met geweldadige actiegroepen als RAF, IRA etc. En in nederland de molukse treinkapers.

Blijft staan dat het typeren wat is wel of geen terrorisme meerdere kanten heeft. Wat wordt wettelijk als terrorisme aangemerkt.
Wat ervaar je als persoon zelf als je met geweld tegen jouw of jouw eigendommen wordt geconfronteerd.

Een activist die bij een (hem/haar onwelgevallig) persoon ‘s-nachts zijn huis onderkalkt met leuzen met (ook persoonlijke) dreigementen zal gerechtelijk niet voor terrorisme worden vervolgd. Het slachtoffer zal iets dergelijks toch wel als terreur ervaren.

Duijvendak is niet alleen een bewezen inbreker, hij is ook een leugenaar en medeplichtig aan geweldpleging op een BVD-er (hij gaf zelf toe dat hij er persoonlijk bij was en niks heeft gedaan om het te stoppen). En dat moet het volk vertegenwoordigen? Ik had altijd de stille hoop dat er alleen de beste mensen in de Tweede kamer zaten; nette mensen die door hun achterban naar Den Haag waren gevraagd om het voor hun belangen op te nemen. Als Duyvendak het fatsoenlijkste is wat GroenLinks kan produceren, dan is die partij door en door verrot.

Iemand martelen om hem te laten praten – kun je dat dan ook een alternatieve vorm van interviewen noemen?

‘Gaat u liever inhoudelijk op de materie in’ …

…zegt hier iemand nadat hij het zelf niet doet.