Weet je nog wel, Wijnand

Dieptepunt van intolerantie, geweld en blinde haat in de jaren tachtig was toch wel de aanslag in Kedichem. Maart 1986. Toen trokken krakers richting het hotel waar politicus Hans Janmaat en de Centrumpartij vergaderden. Een ‘geslaagde actie’ om in Duyvendaktermen te spreken. Hotel in de hens, mevrouw Janmaat haar been kwijt,. En de Centrumpartij verloor alle steun bij normale burgers, bang als die waren geworden voor de agressie van extreemlinks. Janmaat radicaliseerde en werd uiteindelijk zo paranoide dat hij achter elke boom een BVD’er (niet helemaal ten onrechte) of een agent van de Mossad zag. In 2006 reconstrueerde ik, twintig jaar na dato, voor Revu (Sic!) de aanslag in Kedichem – een historische gebeurtenis die trouwens ook voor een schisma binnen de linkse kerk zou zorgen: tussen geweldlozen en gewelddadigen. Ik sprak niet alleen enkele actievoerders, maar ook en vooral de slachtoffers kwamen eens een keer uitgebreid aan het woord. Lees hier – rauw, ongecensureerd, ongeredigeerd, rechtstreeks uit het Stan-archief! – Kedichem.revu.doc

Jeetje, is je campagne nou nog niet afgelopen. Het zit wel diep he.