De nieuwe Gandhi
Zou Wijnand Duyvendak ook aangifte hebben gedaan als hij vermoedde dat de taart van links kwam? Het is speculatief, maar ik durf de stelling aan dat hij dat niet zou hebben gedaan. Een rechtszaak tegen zijn voormalige strijdmakkers of in elk geval ideologische bondgenoten zou de groenlinkse zaak wel erg veel schade toebrengen. Stel je voor, daar zou dan een slachtoffer van links geweld zitten die vermoedelijk meer op zijn groenlinkse kerfstok heeft dan de linkse verdachten die hem hadden getaart. Veel fijner voor Duyvendak en zijn (politieke) familie is het om als linkse martelaar in een proces tegen Het Fascisme te schitteren…
Het risico dat linkse radicalen Duyvendak in de rechtszaal met nieuwe belastende feiten zouden komen confronteren, zou bovendien aanzienlijk zijn. Ze hebben in die kraakpanden echt nog wel wat bommetjes liggen hoor. Een risico dat de letterlijk en figuurlijk besmeurde Duyvendak, die zich inmiddels heeft opgeworpen als de nieuwe Gandhi en zich bezint op een baan bij een gesubsidieerde milieu- of vredes- of ontwikkelingshulporganisatie, niet kan lopen.
Het is een tikkeltje vals om zo (voor Duyvendak) te redeneneren, maar ik weet inmiddels dat hij zo berekenend is. Niet dat hij een meester in de calculatie is, daarvoor maakt hij te veel fouten, zijn zijn leugens te snel te achterhalen.
De gang van zaken tijdens de boekpresentatie bevestigt ook mijn stelling. Duyvendak liet aanvankelijk – de klodders taart zaten nog op zijn gezicht – weten dat er niets aan de hand was, die dingen nu eenmaal gebeuren, hij zo terug zou komen en zijn speech hervatten. Een orkaan van applaus was zijn deel – ik vond het trouwens zelf ook van fysieke moed getuigen. Die Wijnand had wel voor hetere vuren gestaan, dacht ik nog.
Even later kwam Duyvendak schoongeboend terug en zei iets in de trant van ‘dit bedoel ik nu met mijn boek waarin ik juist afstand doe van..’ Hij werd onderbroken door enigszins hysterisch geroep uit de zaal. ‘Het was Voorpost hoor!!’ en ‘Het waren fascisten!’
In het hoofd van Duyvendak moet zich toen al het begin van een ander scenario zijn gaan afspelen. Knevel & Van den Brink was het ook opgevallen. Toen het duo Duyvendak subtiel met zijn tournure confronteerde zei hij ‘de schrik komt kennelijk pas later’. Maar ja, wie gelooft hem nog?
Ja kijk, dat is nu dat gemakkelijke wat je zo vaak aantreft onder de linksen. Zodra ze hun vuile verentooi geruid hebben, moet iedereen zich opeens ook zo netjes gaan gedragen als ze zelf geworden zijn.
De kleinheid van Duyvendak wordt verhelderend door zijn aangifte. Immers, wie decennialang vond dat er buitenparlementair geagiteerd mocht worden, is toch niet zo flauw als een ander dat ook eens doet, meteen het eerste het beste politbureau op te zoeken. Dat is intolerantie ten top.
Als de man nu de volledige straf uitgezeten had voor alle misdrijven die hij begaan heeft, dan was het andere koek geweest. Maar dat heeft hij juist weten te voorkomen om nu met huilerige ogen de wachtcommandant van het politiebureau kond te doen van het geleden leed.
Je ziet het bij cabaretiers zo vaak: zelf iedereen op de korrel nemen, maar zodra ze zelf doelwit worden wordt meteen naar de zakdoek gegrepen.