Een grote familie


groeneamsterdma.jpgU zult mij niet horen verkondigen dat je in geen geval gestolen documenten mag openbaren. Een beetje onderzoeksjournalist draait daar z’n hand niet voor om. Maar we mogen toch wel stellen dat er iets meer aan de hand was in de jaren tachtig. Journalisten, politici, actievoerders, het liep allemaal door elkaar heen. Welbeschouwd was het een grote zichzelf bestuivende en bevlekkende bende. Journalisten braken nog net niet zelf in – als ik redacteuren van blaadjes als Bluf! even buiten beschouwing laat – maar op de uitkijk staan of aanzetten geven tot, het was allemaal geen probleem…

Wanneer justitie (of de BVD) vervolgens probeerde greep op de terroristen te krijgen, waren diezelfde journalisten er als de kippen bij om stukken te schrijven dat het een grote schande was voor de rechtsstaat en desnoods openbaarden ze de namen van politieagenten en infiltranten. Politici van PSP of CPN beklommen daarop met bezorgde gezichtjes in de Tweede Kamer het spreekgestoelte en riepen de minister ter verantwoording, waarna de linkse parlementaire pers…  enfin, you catch my drift. Alles, dat spreekt, voor het goede doel. In de jaren negentig deed het fenomeen zich trouwens ook nog in vrij hevige mate voor.

Zo kwam ik gisteren dit alleraardigste stukje civil journalism uit de Groene Amsterdammer tegen. Uit 1996. Het is een interview met – onder anderen – Wijnand Duyvendak naar aanleiding van een, uiteraard walgelijke, publicatie in De Telegraaf over Milieudefensie (‘een in alle openheid en geweldloosheid opererende organisatie’) in zijn algemeenheid en Wijnand (met stip in de RaRa Top 40) Duyvendak in het bijzonder. Groene-journalist Joeri Boom laat er geen twijfel over bestaan wie er in zijn ogen de goodguys (Duyvendak cs.) en de bad guys (Telegraafjournalist en BVD cs) zijn.

Maar ach, wat wil je ook… Joeri’s collega-redacteur Mirjam de Rijk zat naast hem aan het bureau en dicteerde ongetwijfeld dat het een lieve lust was. De jaren tachtig? Een soort All in the family. Maar dan zonder Archie Bunker. Die zat bij De Telegraaf.

Informatie over dit artikel:

(Geef commentaar, kijk wat andere hebben geschreven of plaats een link op je eigen weblog!)


Vorige en volgende artikelen

Categorieën


Reacties

Kijk, het is altijd aardig waar te nemen dat de schoonwassing van verdachte personages door de tijd en de feiten achterhaald wordt. Duyvendak, die geen liefhebber is van bivakmutsen, moet naar ik dan mag aannemen bij de inbraak in Economische Zaken kennelijk slechts de hand voor het gelaat gehouden hebben om eventuele herkenning te vermijden.

Dat er weer eens een meneer de professor van stal gehaald wordt om het geheel als propaganda af te doen, maakt van alle onderzoeksjournalistiek die bij links niet goed ligt, propaganda. Maar ja, rechts schopt die bal met net zo gemak richting links speelveld. En daar is vast ook wel een professor voor te porren.

Ga zo door. Slopen die communisten!

Mooie uitsmijter, die laatste drie zinnen! :smile:

Vooringenomenheid bij journalisten is nog steeds aan de orde van de dag. Slightly off topic, maar een goed voorbeeld vind ik de verslaggeving van de NPS over de partijconventie van de Democrats in de VS. Met plaatsvervangende schaamte zie ik het aan hoe twee paljassen (Prem en Raymann) hun mening verkondigen aan iedere argeloze Amerikaan die ze tegenkomen (‘Obama(stemmers) goed, McCain(stemmers) fout). Journalist (?) Joost Karhof had gisteren een collega van de Telegraaf op bezoek. ‘Voor wie zijn jullie? Voor McCain neem ik aan?’ (want wij van de linkse omroep zijn voor Obama, bedoelde hij). Het antwoord van de Telegraaf-journalist was goed: ‘wij zijn voor niemand, wij zijn onafhankelijk.’ Dat was een moeilijk te bevatten concept voor de NPS-mensen.

on topic, in het stuk van De Groene zegt Duyvendak: ‘De Wijnand die hij in het stuk neerzet, ken ik niet.’

Laatst was er ook al sprake van een heel andere Wijnand.

Het lijkt wel Wie van de drie. Wil de echte Wijnand opstaan? :lol:

Overigens zijn de aantijgingen over de Telegraaf als voorpost van politie en justitie ook niet helemaal uit de lucht gegrepen, eerlijk is eerlijk.

“De mars door de instituties” van Rudi Dutschke heeft zich in Nederland voltrokken. Ze zitten overal. Op redacties, politieke partijen, mileubewegingen, kraakbeweging, regering, enz., enz.
Cramer, Duyvendak, De Rijk, Hagen (Oja de omroepen).
Het is vreselijk en beangstigend hoe deze infiltratie bijna compleet is. Daar hoef je geen achtervolgingswaanzinnige voor te zijn.
Ik stel voor dit complex voortaan de Octopus of de Schimmel te noemen.

Het geldt natuurlijk voor alle journalistiek, dat politie en justitie meeleest. We kunnen van onze misdaadophelderingstatistieken niet beweren dat die vergeleken met de omringende landen florissant te noemen zijn. En onderzoeksjournalistiek speelt nu eenmaal een rol in de bestrijding van de misdaad. Zelfs waar het onterecht gedane veroordelingen betreft.

Nu doet zich ook nog eens het verschijnsel voor dat meer rechts getendeerde kranten en media meer aandacht besteden aan criminaliteit dan linkse, waar criminaliteit vooral belangstelling wekt om te propaganderen de penitentiaire strafoplegging vooral zo mild mogelijk te maken, en de mate van het voorkomen van criminaliteit te bagatelliseren.
Dan heeft politie en justitie toch weer meer aan de Telegraaf dan aan Trouw.

@ evert van gelderen
Wat te denken van soa, want er wordt in die kringen zeer veel aan kruisbestuiving gedaan.

En nog eentje uit de familie:

Eurlings gaf Milieudefensie ton subsidie

Milieudefensie, dat veel geld en energie steekt in rechtszaken om wegenprojecten tegen te houden, heeft afgelopen jaar uitgerekend van Verkeersminister Eurlings een ton subsidie gekregen. Dat blijkt uit het jaarverslag van de organisatie.

http://www.ad.nl/binnenland/2563100/Eurlings_gaf_Milieudefensie_ton_subsidie.html

Gebeurt er niks op rechtspraaks- of misdaadgebied?

Bookie

Het antwoord is: Genoeg. Maar ik heb het gevoel dat u iets anders wilt zeggen.