Wat wist Jacqueline Cramer?
Onderzoeker naar extreemlinkse netwerken Peter Siebelt – bekend van de boeken Eco Nostra en RaRa wie ben ik? – dook de afgelopen dagen in zijn archieven om eens te kijken hoe het met het geheugen van de minister van VROM is gesteld. Nou, da’s selectief te noemen. Oud-voorzitter van Vereniging Milieudefensie Cramer zou er geen weet van hebben gehad dat haar handtekening stond onder een steunbetuiging aan Bluf! in de Volkskrant. Ging om de in 1985 door Duyvendak (voormalig politicus van GroenLinks aka De Blanke Gandhi) gestolen stukken bij EZ. Cramer zou zoiets nooit goedkeuren. Was ze type niet voor. Keu-ri-ge dame. Hmm…. volgens Siebelt is dat schone schijn. De samenwerking tussen Bluf! en Milieudefensie blijkt nogal hecht te zijn geweest in die jaren…
Siebelt schrijft: Binnen de actiebeweging was de samenwerking tussen Milieudefensie en toenmalige radicalen als Duyvendak en De Rijk een publiek geheim. Een toenmalig kopstuk binnen de links-radicale financieringsorganisatie XminY, Josef Bergmans, gaf daarover het volgende voorbeeld, toen de actiegroep Onkruit – waarin ook Wijnand Duyvendak actief was – vroeg om subsidie voor het publiceren van gestolen documenten of documenten die onder meer afkomstig waren van Milieudefensie: “In het boek zullen een aantal zaken genoemd worden welke onder dienstgeheim vallen en waarvan publicatie strafbaar is. Hiervoor zoekt Onkruit een aantal trucs om toch tot publicatie over te gaan. (…) Of Onkruit er in slaagt er werkelijk iets van te maken kan ik niet beoordelen omdat er nog niets geschreven of opgezet is. (…) Gezien de contacten met Milieudefensie, denk ik dat het toch moet kunnen lukken.”
Cruciaal in Siebelts onderzoek of Cramer de diefstal bij EZ steunde, lijkt mij voors het volgende zinnetje: Na de actie zijn er volgens de Bluf!-ers (Bluf! 176, 27 juni 1985, pagina 7) jubeltonen te horen binnen de milieubeweging. “Bij Vereniging Milieudefensie bijvoorbeeld (…). Vanzelfsprekend is men enthousiast en nieuwsgierig of er in de buit belangrijke informatie zit. (…) de stemming overheerst dat de radikale Anti Kernenergie Beweging (AKB), die de laatste tijd toch een beetje afgemaakt wordt in de pers, door deze jataktie toch doeltreffender is dan de heren beleidsmakers en journalisten aannemen”, aldus de Bluf!-ers.
Kortom, het zou wel heel bijzonder zijn als Cramer (of Kramer) niet haar instemming met de Volkskrant-advertentie had betuigd, aldus Siebelt. Lees het rapport steunde-minister-jacqueline-cramer-de-acties-van-bluf.doc.

Belangrijk stuk van Siebelt. Hierin worden de innige banden tussen Milieudefensie en Bluf! overtuigend neergezet. Goed om het kader van toen nog eens duidelijk te zien. Het maakt zeer aannemelijk dat Cramer goed op de hoogte was van de Bluf! inbraak.
Siebelt gaat helaas niet in op een element wat sowieso een beetje onder dreigt te sneeuwen: Het morele bezwaar tegen de acties van De Wraak van… geldt niet in de eerste plaats de inbraak op EZ zelf, alswel het publiceren van de lijst met personen in Bluf! Destijds leek Duyvendak zich dat weldegelijk te beseffen toen hij in het afscheidsnummer van Bluf! (nr 313, 1 april 1988) over De Wraak van schreef: “In een van hun onthullingen las justitie ‘poging tot opruiing tot diefstal en inbraak’ Onder ht kopje ‘inbreken kan iedereen’ waren de huisadressen en de vakantiedata van 5 topambtenaren van hun ministerie van ekonomiese zaken afgedrukt.’
Over dat aspect hoor je de ondertekenaars van die advertentie van toen, ook nu weer met geen woord! Ik ben benieuwd of dat nog aan de orde komt in het vragenuurtje in de Kamer morgen. Ben bang van niet.
Joost Niemoller