Dierenwelzijn
Zo krankjorum kun je dus worden van dierenwelzijn. De graatmagere Britse ‘artieste’ Alice Newstead protesteert tegen de haaienvangst. Een duidelijk geval van: te veel Walt Disney gekeken in de vroege jeugd. Een ziekte die steeds meer om zich heen grijpt en ook wel antropomorfisme wordt genoemd: het toedichten van menselijke eigenschappen aan dieren. Zelf heb ik er trouwens ook last van. Zo kijk ik de laatste tijd veel naar natuurdocumentaires op bijvoorbeeld Animal Planet. De wilde dieren doen mij altijd aan zware criminelen denken: onbetrouwbaar, egoistisch en agressief en als ze elkaar op het eind opvreten klinkt er een luid gejuich op in huize De Jong. Misschien is er nog een haak vrij voor Marianne Thieme?

Dieren in de vrije natuur kunnen elkaar tamelijk rigoureus kwellen. Zelfs dieren van eenzelfde soort vertonen die neiging soms. Toch zul je nooit een havik zien die een zanglijster ontvleugeld en een langzame dood laat sterven. In de natuur wordt namelijk alles zo snel mogelijk geliquideerd en helemaal gebruikt. De resten die de eerste gelukkige nalaat, worden in dankbaarheid aanvaard door andere dieren, die er ook hun voordeel mee doen, tot uiteindelijk micro-organismen er nog een aardig feestje mee bouwen.
En dat is natuurlijk wel andere koek dan haaien ontvinnen en een gemene dood laten sterven. Niet dat die haaien niet ook weer een delicatesse voor andere dieren vormen. Maar toch, een beetje meer beschaving in de omgang met dieren lijkt me geen kwaad te kunnen.
Alleen is het zo spijtig dat dit onderwerp ooit door links gegijzeld is, met als voorloper de besnorde, Oostenrijkse smiecht, wiens naam ik hier liever niet noemen wil.
Heeft Marianne Thieme trouwens ook niet een snor? Dat zal de ex-jager aan wie ze haar hart verloren heeft wel weten. Waak dus voor snorren.