De waarheid over Jet Bussemaker
De berichtgeving over de linkse stichting waarin staatssecretaris van Volksgezondheid Jet Bussemaker actief was, waaide wel heel snel over. Maar welke stichting was het? Wie zaten er nog meer in? En wat deed deze stichting? Voor weekblad Revu verrichtte ik onderzoek. PvdA-staatssescretaris Jet Bussemaker blijkt in de jaren negentig penningmeester te zijn geweest van de stichting Res Publica die het linkse onderzoeksbureau Jansen & Janssen adviseerde. Dit bureau schreef onder meer publicaties – zoals De Tragiek van een Geheime Dienst – waarin de namen en adressen van medewerkers van inlichtingen- en veiligheidsdiensten werden afgedrukt. Veel van deze medewerkers werden daarop thuis lastiggevallen door extreemlinkse activisten.
Uit deze gegevens van de Kamer van Koophandel blijkt dat Bussemaker van september 1993 tot maart 1996 penningmeester was van de in Amsterdam gevestigde stichting Res Publica die als formele doelstelling zou hebben het ‘organiseren van beurzen, tentoonstellingen, braderieën e.d.’ Opvallend zijn de namen van een aantal medebestuursleden, zoals Johannes (Jan) van Buuren, die samen met Wijnand Duyvendak aan de wieg stond van uitgeverij Ravijn die o.a. publicaties van Jansen en Janssen verzorgde. Van Buuren, destijds huisgenoot van Duyvendak, werd in 1988 gezocht door de politie wegens mogelijke betrokkenheid bij de terreurgroep RaRa die verantwoordelijk was voor brandstichtingen op Makro-vestigingen en aanslagen op Shell-stations. Van Buuren zou overigens niet worden vervolgd voor deze zaken.
Een andere opvallende naam bij Res Publica is de in 1960 in Vught geboren Maria Goretti Christina van Riet, die in 1996 secretaris werd. Van Riet zat samen met Duyvendak in de anti-militaristische organisatie Onkruit, een ondergrondse groepering die tot midden jaren tachtig inbraken deed in kazernes, commandobunkers en militaire opslagplaatsen. In 1984 werd Van Riet samen met Duyvendak op heterdaad betrapt tijdens een inbraak in het MIBO-complex in Dubbeldam. Van Riet, Duyvendak en vier andere activisten werden door de rechtbank Dordrecht veroordeeld tot onvoorwaardelijke gevangenisstraffen.
Duidelijk is dat Bussemaker, die in een kraakpand woonde en voordat zij lid werd van de PvdA actief was in GroenLinks, tenminste heel dicht in de omgeving van harde activisten zat. Volgens onderzoeker Peter Siebelt was Res Publica ‘opgericht om te zorgen dat verboden publicaties van bureau Jansen en Janssen toch konden worden verspreid’ en ‘het functioneerde als incasso-instelling voor dergelijke publicaties’.
Premier Balkenende meldde dat Bussemaker bij haar aanstelling haar betrokkenheid bij het onderzoeksbureau wel degelijk had gemeld en dat zij altijd binnen de grenzen van de wet zei te hebben gehandeld. Balkenende vond het verleden van Bussemaker dan ook geen belemmering voor haar benoeming tot staatssecretaris en heeft het daarbij gelaten.
Bussemaker is echter niet zo ver in haar openheid gegaan dat zij publiekelijk kond deed van het bestuurslidmaatschap van Res Publica. Uitgerekend deze vroegere nevenactiviteit ontbrak op haar CV.
Ik heb dat boekje ‘Tragiek van een geheime dienst’ (uitgegeven 1990). Daar staat (uiteraard) geen uitgever in. Het boekje lijkt me echter niet uitgegeven door Jansen&Janssen die toen in 1990 denk ik ook nog niet als zodanig bestonden. Wel is het met zekerheid geschreven door Louis Seveke. Omdat toevallig Louis Seveke later wel eens werkte voor Jansen&Janssen wil dat nog niet zeggen dat in 1990 Jansen&Janssen aan de wieg stond van ‘De tragiek van een geheime dienst’. Nu kunnen de ‘links-bashers’ dit boekje verketteren maar het geeft ook een zeer goed inzicht in de infiltratie van de harde linkse kringen door de PID (Politie-inlichtingendienst) Nijmegen (lees BVD). Je kan er juist in lezen hoe infiltranten van de PID/BVD als agent-provocateur opriepen tot acties met geweld. Een handig boekje om een ieder te informeren hoe het koninkrijk der Nederlanden als criminele organisatie zowel links als rechts misbruikt voor haar eigen doeleinden.