Onthuller Zandvoortse kinderporno: ‘Ik ben slachtoffer van een complot’ (+update +mededeling)

Mededeling: De broer van Marcel Vervloesem, Victor, heeft mij per email laten weten dat hij – anders dan wordt gesuggereerd door posters – niet eerder onder pseudoniem heeft gereageerd op mijn site. Daarnaast neemt hij stellig afstand van beschuldigingen aan zijn adres, m.n. geuit door Werkgroep Morkhoven. Het fijne van het gebeuren is mij nog niet helemaal duidelijk, maar ik heb besloten vooralsnog dit item te sluiten. De zaak-Marcel Vervloesem blijf ik echter gewoon volgen en als zich nieuws in zijn zaak voordoet zal ik dat melden.
Update:Het nieuws dat Marcel Vervloesem in hongerstaking is, is nu ook doorgedrongen tot de ‘gewone’ media. Voor de trouwe lezers van deze site is het uiteraard geen nieuws. Vanwege de actualiteit plaats ik het interview dat ik met Vervloesem had – de donderdagavond voor hij de gevangenis inging - weer bovenaan dit weblog. Persoonlijk zit ik een beetje vast in de zaak, omdat ik helaas niet de beschikking heb over het hele dossier. Maar dat kan veranderen. Verder herhaal ik nog eens: degenen die mij willen bereiken, kunnen dat doen op stan.dejong@yahoo.com. (Het oude yahoo-adres is gehackt door mr. Vellinga of zo). Komende tien dagen zit ik in Spanje, maar ik probeer af en toe te bloggen. Discussieren kunt u overigens ook heel geanimeerd zonder mijn aanwezigheid. Dat hebben de afgelopen weken, sinds ik de site heb vernieuwd, wel uitgewezen. Waarvoor dank.
Afgelopen vrijdagmiddag ging de Belg Marcel Vervloesem, bekend van zijn strijd tegen kinderporno, de gevangenis in. Bizar is dat Vervloesem werd veroordeeld tot vier jaar celstraf wegens het misbruik van kinderen. De werkelijkheid is altijd weer gekker dan romanciers kunnen bedenken. De zaak intrigeerde me en via-via kreeg ik donderdagavond Vervloesem te spreken – een halve dag voordat hij zich moest melden bij de gevangenis in Turnhout…
Vervloesem kondigde aan in ‘honger- en dorststaking’ te zullen gaan. Gezien zijn zeer slechte gezondheid betekent dat vrijwel zeker de dood van de Vlaming die men – al naar gelang hoe je staat in deze zaak – als ‘fout’, ‘omstreden’ of ‘held’ kan omschrijven.
In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik de zaak-Vervloesem niet zo uitputtend heb onderzocht als dat ik gewoon ben te doen. En de zaak is, zoals altijd, gecompliceerd. Bovendien kon ik door de hectiek donderdagavond niet alle vragen stellen en heb ik niet alles kunnen checken. Omdat ik het niettemin belangrijk vind dat er (snel) over zijn zaak wordt geschreven – mede gezien de Nederlandse connectie en zijn slechte gezondheid – plaats ik toch vast onderstaand verslag van ons gesprek.
‘Alle procedures in België zijn nu beëindigd, ik stap naar het Europese gerechtshof. Mijn rechten zijn stelselmatig geschonden en ik ben onschuldig’, zegt Vervloesem, die ondanks dat hij zwaar ziek is – hij lijdt aan suikerziekte en kanker – een rustige en weloverwogen indruk maakt. ‘Ach, ik heb in mijn leven al zoveel meegemaakt, mijnheer. Als je stijd voert tegen misstanden in de samenleving roep je nu eenmaal weerstand op. Dat kent u toch ook wel als onderzoeksjournalist?’
Al meer dan twintig jaar is Vervloesem, die zelf opgroeide in internaten, activist. Met name als het gaat om rechten van kinderen. Zo voerde de Werkgroep Morkhoven van Vervloesem strijd tegen het in isoleercellen plaatsen van jeugdigen in psychiatrische ziekenhuizen. Een lastpak dus, die het geregeld met de autoriteiten aan de stok heeft gehad.
Maar het was de Zandvoortse kinderpornozaak die Vervloesem pas echt in de problemen bracht. Het begon met een speurtocht naar kinderen die uit een Antwerpse kliniek waren verdwenen en in een netwerk van kindermisbruikers zouden zijn beland. In 1998 stuitte de werkgroep Morkhoven op een overweldigende hoeveelheid kinderporno die in het bezit was van ene Gerry Ulrich uit Zandvoort. Ulrich was niet lang daarvoor doodgeschoten in Italië door de Vlaamse jongensprostitué Robby van der Plancken, met wie Ulrich een relatie had en die eveneens deel uitmaakte van een internationaal pedofielennetwerk.
De CD Roms werden aan de Belgische justitie overhandigd. Maar dan begint de ellende. Vervloesem wordt beschuldigd van het in bezit hebben van kinderporno en het verspreiden van pornografisch materiaal op affiches – volgens Vervloesem gebeurde dit ten behoeve van de opsporing van slachtoffertjes. Tevens duiken er getuigen op die hem beschuldigen van seksueel misbruik in het verleden. Onder wie een halfbroer.
‘Eerst zouden er negen slachtoffers zijn geweest, toen twaalf, uiteindelijk bleven er drie over’, vertelt Vervloesem. ‘Ik zou deze drie jongens in 2003 hebben misbruikt, seksueel gepenetreerd enzovoorts. Maar dat kan helemaal niet, want ik ben al vijftien jaar impotent. Artsen hebben dit bevestigd. Ik ben een zware diabetespatiënt.’
‘Ze hebben mij aan de leugendetector gehouden en het bleek dat ik de waarheid sprak. De zogenaamde slachtoffers weigerden een leugendetectortest.’
‘Drie psychiaters hebben mij onderzocht en verklaard dat ik vrouwgericht ben, niet kindgericht’.
In 2005 wordt Vervloesem door de correctionele rechtbank in Turnhout veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf waarvan drie jaar onvoorwaardelijk. ‘In het vonnis stond uitdrukkelijk vermeld dat ik niet meer met de pers mocht spreken, een enorme aantasting van mijn grondrechten. Opvallend nietwaar? Men poogt mij het zwijgen op te leggen.’
‘Een van de slachtoffers zei dat ik hem had misbruikt in de garage van mijn woning. Maar op dat moment woonde ik op de tweede verdieping van een appartementencomplex – zonder garage.’
‘Een van de drie jongens bleek alles in de kranten te hebben gelezen’.
‘Een slachtoffer werd gevraagd of hij littekens op mijn lichaam had gezien. Nee, zei hij. Maar ik zit vol littekens. In 1978 kreeg ik een werkongeval, later ben ik aan mijn hart geopereerd met overbruggingen.’
In Antwerpen vindt het hoger beroep plaats. Als leden van de werkgroep Morkhoven op het parket van het hof van beroep de dossiers gaan inkijken, blijkt dat zeven CD Roms met kinderporno zijn verdwenen of gestolen. ‘Ook bleek mijn eigen dossier niet compleet’, zegt Vervloesem. ‘Ontlastende stukken ontbraken.’
Met de vondst in Zandvoort – ruim 88.000 unieke beelden waarvan is vastgesteld dat 70 procent kinderporno betreft – is nooit iets gedaan, stelt Vervloesem. ‘De slachtoffers zijn niet geidentificeerd en de daders nooit vervolgd.’
Volgens de werkgroep Morkhoven zou een van de kindermisbruikers een bekende Franse jeugdrechter zijn, notabene een man die in Frankrijk bekendheid geniet als voorvechter van de rechten van kinderen. ‘De zaak tegen mij is in elkaar gestoken om de aandacht van de werkelijke affaire af te leiden’, zegt Vervloesem. ‘Ik ben het slachtoffer van een complot.’
Meer dan een maand geleden werden Vervloesem en andere leden van de Werkgroep Morkhoven gehoord op het Nederlandse parket-generaal van het college van procureurs-generaal. ‘Er werd toegezegd dat er binnen twee weken een verslag zou komen, maar dat kwam maar niet. We zijn nu een maand verder…. Morgen moet ik mij melden in Turnhout. Waarom men er in Nederland zo lang over doet? Hmmm… ik kan daar beter niet aan de telefoon over spreken.’
Wordt vervolgd.

Bij de voorloper van BNR nieuwsradio, Veronica Nieuwsradio met o.a.Theo van Gogh en Beau van Erven Dorens als presentatoren, werd dhr. vervloesem destijds door Martijn de Greve geïnterviewd, en bij wijze van cliffhanger verwezen naar de uitzending van de volgende dag waar de geïnterviewde met ontboezemingen zou komen over o.a. één of meerdere (staat me niet meer zo scherp voor de geest) nederlandse prominenten.
Ging de volgende dag niet door.