De Bunker en Bolhaar
Peter Elberse is rechtbankverslaggever van het ANP. Ik kom hem zo nu en dan tegen in de Bunker waar hij zo’n beetje de huisjournalist is. Over deze zwaar beveiligde rechtbank in Amsterdam-Osdorp schreef Elberse een leuk boek: Bekentenissen uit de Bunker. Dat ‘bekentenissen’ slaat op hemzelf, niet op de verdachten die er terechtstaan, want er wordt daar doorgaans bar weinig bekend. Het boekje, waarin de grote zaken die in de Bunker sinds 1997 de revu hebben gepasseerd door Elberse van persoonlijke noten worden voorzien, is goed geschreven en staat vol mooie zinnen. Over Greg Remmers bijvoorbeeld. ‘Tja, ik had Greg in eerdere rechtszaken al eens meegemaakt, maar zo los rondlopend vond ik ‘m een opmerkelijk aardige kerel, ik kan niet anders zeggen. Doet-ie trouwens niet heel vaak, los rondlopen’…
In Bekentenissen uit de Bunker komt ook een zaak aan bod die mij altijd is blijven boeien, en Elberse kennelijk ook. Het gaat om de afschuwelijke moord op Corina Bolhaar en haar twee kinderen Donna en Sharon in 1984. In 2005 werd ex-Hells Angel Louis Hagemann in hoger beroep tot levenslang veroordeeld voor de moord op de twee kinderen. In het geval van Corina kon alleen doodslag worden bewezen, maar dat feit was reeds verjaard.
Ik vind dat er aanwijzingen zijn dat het hier mogelijk een rechterlijke dwaling betreft en schreef er voor Revu dit achtergrondverhaal over. Ook Elberse heeft zijn twijfels, zo blijkt. ‘Voor mij betekende het arrest van het hof een einde aan de verslaggeving over een uitzonderlijke zaak’, schrijft hij. ‘Spoedig daarna bleek dat hij me echter niet had losgelaten en dat doet hij nog steeds niet. Het mysterie bleef hangen, er zijn zo veel knagende vragen en blinde vlekken gebleven, ik bleef en blijf erop kauwen.’
Inmiddels strijdt de echtgenote van Louis Hagemann als een leeuwin om de zaak heropend te krijgen. Haar naam is Jacqueline en voor de regelmatige bezoekers van deze site is zij geen onbekende. Hier kunt u er meer over lezen.


Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om Stan zijn achtergrondverhaal nog concreter te maken aan de hand van enkele gegevens uit het dossier……
Er zijn twee vriendinnen in het spel.
Een die verteld dat zij Corina gebeld heeft op dezelfde tijdstippen als de andere vriendin maar dat er niet werd opgenomen.
De andere vriendin verklaard op 10 maart te hebben gesproken met Corina op zondagavond 4 maart, bewijst dat met de tv gids van die bewuste avond i.v.m. een bepaald programma, werkt als medewerkster bij de alarm centrale van de ANWB plus dat haar man haar verhaal bevestigd.
Waarbij vergeten wordt dat er op 9 maart 1984 al contact is geweest met de ex van Corina waarin ook al werd gezegd dat er die bewuste zondagavond nog gesproken was met Corina.
De eerstgenoemde vriendin werd opgezocht door Peter R de Vries voor zijn uitzending.
Die andere vriendin en haar man NIET!
Dan is er nog een persoon die destijds een geheim telefoonnummer had en thuis aan het schilderen was. Hij werd s’middags gebeld waarbij de telefoon langdurig overging.
Er waren maar weinig personen die zijn nummer hadden en doordat de telefoon zo langdurig over bleef gaan wist hij dat Corina hem getracht had te bereiken. Die liet altijd de telefoon zo lang overgaan.
Hij werd boos op de rechter omdat hij zichzelf volgens de rechter vergist moest hebben. De man zei “ik weet nog precies met welke kleur ik aan het schilderen was”
Nog 2 getuigen weten iets te vertellen…
1e vrouwelijke getuige werd zaterdagmiddag 3 maart 1984 aangesproken door een man met kortgeknipt zwart haar die vroeg naar de Argonoutenstraat 22 (Corina woonde op nr 20)
2e vrouwelijke getuige heeft door het keukenraam gezien dat Corina zaterdagavond thuis ruzie had met een man van ongeveer dezelfde lengte als Corina 1.78m, met kortgeknipt zwart haar.
In het politiejournaal wordt gespot met de 2e vrouwelijke getuige met de volgende woorden “TOEVALLIG HE”
Alle bovengenoemde onderdelen zijn terug te vinden in het dossier.
Tuurlijk was Louis geen engeltje en werd ook door menig mens gehaat maar ook de getuige die Louis vanwege zijn haat makkelijk de grond in had kunnen boren riep “kinderen vermoorden, dat nooit”.
Ik heb een greep gedaan uit het dossier die onnoemelijk veel informatie bevat.
Informatie die voor 98% niets meer met de aanklacht te maken hadden maar met bevuilen van de persoon Louis Hagemann.
Indien jullie vragen hebben na het lezen van de stukken op de site http://www.louishagemann.nl of de informatie zoals ik die hier heb weergegeven dan kunnen jullie mij altijd mailen.
Negatief of positief doet niet ter zake.
Je krijgt antwoord daar alle positieve of negatieve reacties en/of vragen beantwoord kunnen worden aan de hand van het dossier.