Insula horribila
Zit nog altijd op het insula horribila Gran Canaria. Nu regent het hier ook nog. Ik kan het werkelijk iedere auteur aanraden! Men kan gewoon niet anders dan schrijven. De CD’s die ik had meegenomen, vijf stuks, zijn inmiddels grijsgedraaid, ben van lieverlee maar online muziek aan het downloaden via I-Tunes, en zo leer ik ook nog eens wat nieuws. Ik heb het over de techniek, niet over de muziek, mijn stelling is dat de popmuziek rond 1988 wel op z’n eindpunt (niet hoogtepunt) belandde – daarna had je nog house, hiphop, maar dat is wat anders.
Licht ik een andere keer wel toe. Het is met dat downloaden een beetje A la recherche du temps perdu. Ik ga terug naar mijn jeugd, zeg maar tussen 13 en 23 toen ik het meest fanatiek met muziek bezig was. In retrospectief kunnen we de bokken van de schapen scheiden. ELO? Nee. Supertramp? Ja. Vooral Even in the quietest moments. Genesis en Yes? Nee. Pink Floyd. Ja! Heb net Atom heart mother weer gehoord (toen was ik trouwens nog een kind, maar als muziekfanaat was ik progressief en had ik veel interesse in de klassiekers). Ook goed: Al Stewarts Year of the Cat. En Paul Simon. Still Crazy after all these years… Meesterwerk. En de Four Seasons schijnen weer een clubhit te hebben (gehad) met Beggin’. Bob Marley’s Jammin’ is geweldig, alle andere reggae sucks. Dat is algemeen bekend. Verder uiteraard alles van Van ‘the Man’ Morrisson en Steely Dan en The Beatles en Fleetwood Mac. Tot snel…

In het Latijn worden niet alleen werkwoorden, maar ook zelstandige naamwoorden en bijvoegelijk gebruikte woorden, maar ook aanwijzende voornaamwoorden verbogen. Zowel mannelijk als vrouwelijk, enkelvoud als meervoud en over een 6 verschillende declinaties (naamvallen). Bijvoegelijk gebruikte woorden moeten daarom op dezelfde manier worden verbogen als het substantivum dat er bij staat. Bijvoorbeeld Opus Magnus (Uitspreken als: Opoes Manjoes wat Groot Werk betekent)