De Vegan Streaker is een draaikont
In april 2009 schreef ik op deze site het stuk Volkert & de Vegan Streaker. Ik zag bepaalde overeenkomsten tussen Peter Janssen, zoals de Vegan Streaker heet, en de moordenaar van Pim Fortuyn. Het veganisme, de dierenbevrijdingsacties, de autistische trekjes, de enge gedrevenheid, de obsessie met dierenwelzijn. Op dat moment kon ik nog niet bevroeden dat de Vegan Streaker zelf ook die affiniteit met Volkert voelde. Tijdens een doorzoeking in zijn woning – na een tip van zijn ex – vond de recherche dagboeken waarin Janssen schreef dat hij graag Volkert wilde bezoeken in de gevangenis. In Nova vanavond lichtte hij dat toe met de opmerking dat Volkert zoveel voor het milieu had betekend. Tja, je moet maar lef hebben…
Nee, de Vegan Streaker keurde elk geweld af, betoogde hij, dat was nu net de kern van het veganisme. Maar waarom wilde hij dan collega-veganist Volkert van der Graaf zo graag opzoeken? Die had zich daar dan toch weinig aan gelegen laten liggen, aan die geweldloosheid, to put it mildly. De Vegan Streaker blijkt meer onfrisse lieden te bewonderen, zoals leden van de Rote Armee Fraktion (RAF), een van de ergste terroristische organisaties die het Westen na de oorlog heeft gekend. Geweld was het keurmerk van de RAF. Maar, zo draaide de Streaker weer als een beschermde sidderaal in een te klein emmertje, hij keurde hun daden natuurlijk af.
In het niet al te kritische interview mocht Janssen ook nog even vertellen wat voor fijne mensen hij de Oranjes vond. Hij had ze zelfs wel eens de hand geschud, toen hij de koningin bijvoorbeeld had ontmoet in Culemborg waar hij was opgegroeid. Hij had niets tegen het Koninklijk Huis. Hoogstens dat ze ‘bont droegen’.
Wat een slap gezever. In een uitzending van Met het Oog op Morgen waarin ik te gast was, werd een eerder gehouden interview met de Vegan Streaker uitgezonden waaruit zonneklaar bleek dat hij wilde demonstreren op Koninginnedag wegens de plezierjacht door de familie. Hij heeft dus wel degelijk van alles tegen de Oranjes.
Nee, aan de woorden van Peter Janssen hoeft niet al te veel geloof te worden gehecht. Dat wist ik zeker toen hij ook nog ging ontkennen dat hij in ‘een blaadje’ (bedoeld werd Revu waarin een dierenbevrijdingsactie waaraan hij meedeed van binnenuit werd beschreven en waar de reporters dus duidelijk met zijn instemming bij waren geweest) het volgende had gezegd: “Als ik in het bos een jager tegen het lijf loop, heb ik er geen moeite mee dat hij gewond raakt. Dierenbeulen moet je nu eenmaal hard aanpakken, ik gun ze geen genade.”
Het liegen is in kringen van de Duyvendakjes, de Volkertjes en de Vegan Streakers trouwens heel normaal. Het lijkt wel alsof ze daarin worden getraind. In een Revu-portret (worddocument) van Wijnand Duyvendak formuleerde een toenmalige medestrijder het alsvolgt: ‘Ook al trof de politie je aan met een rokend pistool in je hand, dan ontkende je nog. Dan zei je dat iemand dat in je handen had gedrukt.’
Of Peter Janssen een aanslag op de koningin voorbereidde, weet ik niet. Er is in elk geval onvoldoende bewijs voor gevonden. Maar dat de Vegan Streaker een draaikont, een jokkebrok en een gevaarlijk mannetje is, staat voor mij wel vast.
Ach, ik weet niet of die streaker gevaarlijker is dan een huidig lid van het kabinet, om maar een dwarsstraat te noemen.
Eerlijk gezegd denk ik eigenlijk ook niet dat hij op dit moment voor ons gevaarlijker is dan bijvoorbeeld een Hirsch Ballin. Denk aan zijn inspanningen om ons dataverkeer maanden lang op te slaan en ons digitaal te controleren en observeren. Of denk aan HB zijn inspanningen om cartoonisten te intimideren en op te sluiten. Nee, in perspectief is die Janssen een softie.
Maar hun overeenkomst is dat ze allebei hun wil, desnoods met dwang en geweld, op anderen willen toeleggen.
Rationeel gezien kunnen we nu beter letten op wat het kabinet met ons van plan is, dan ons doelbewust te laten afleiden over de zogenaamde plannen van meneer Janssen.