Star Trek opnieuw uitgevonden


Jonge honden in spaceNiet zo lang geleden heb ik de nieuwste Star Trek film gezien. Deze speelfilm, die in mei van dit jaar zijn première beleefde, heet kortweg ‘Star Trek’. Hij is geregisseerd door Jeffrey Abrams, een getalenteerde duizend-poot en dat laat zich gelden. Het is niet zomaar de volgende film in de inmiddels legendarische science fiction reeks, bestaande uit tien bioscoopfilms en honderden afleve-ringen op televisie. Nee, het is de pakkende prequel op het gehele Star Trek oeuvre van de afgelopen veertig jaar, ooit gestart naar een idee van regisseur Gene Roddenberry. En als fan van het eerste uur kan ik u verzekeren: de film is alleszins de moeite van het bekijken waard.

Het verhaal speelt zich af in de 24e eeuw. We zien hoe een roekeloze James Kirk en een bedachtzame Spock in hun jonge jaren na enkele heftige emotionele botsingen onderling langzaam naar elkaar toe groeien. Twee glansrollen vertolkt door respectievelijk Chris Pine en Zachary Quinto. De eerste springt voortdurend als een soort jeugdige Brat Pitt door het beeld, terwijl de laatste het type van de stille wateren en diepe gronden naar een buitenaards niveau tilt. De kijker wordt van de eerste tot de laatste minuut ondergedompeld in een aaneenschakeling van allerlei onwaarschijnlijke belevenissen, die elkaar in rap tempo opvolgen. De strijd tegen het oorlogszuchtige ruimteschip Narada van de Romulans, dat op een allesvernietigende ramkoers ligt, loopt als een rode draad door het verhaal heen. Met de crew van de Enterprise slagen Kirk en Spock er uiteindelijk in om dit interstellaire gedrocht op te blazen. Hierdoor wordt de aarde van de totale ondergang gered. Maar vóór die tijd zijn er al heel wat spetterende actiescènes de revue gepasseerd, inclusief een handvol adembenemend ontsnappingen aan de dood.

Je blijft aan het scherm gekluisterd. Het is een spektakel met een hoge SFX-factor, geheel volgens de laatste Hollywood-standaards. De film staat garant voor een avondje ongegeneerd genieten. Ik vind het met stip de beste Star Trek productie, die ik ooit gezien heb. Deze film heeft de potentie om van iedere actiefilmliefhebber een trekkie te maken.

Het is natuurlijk mogelijk dat dat hele Star Trek gedoe u, ondanks alles, gestolen kan worden. Besef dan wel, dat veel van de futuristische snufjes uit deze science fiction serie een inspiratiebron vormden voor allerlei gadgets die tegenwoordig echt bestaan. Als dát geen teken is dat Star Trek zijn tijd ver vooruit was, dan weet ik het niet meer. Verbeelding werd werkelijkheid.

Om met Captain Kirk te spreken: “A dream became a reality and spread throughout the stars.” Nou dat laatste nog.

Percolator, voor al uw sterke koffie

Informatie over dit artikel:

(Geef commentaar, kijk wat andere hebben geschreven of plaats een link op je eigen weblog!)


Vorige en volgende artikelen
Loor
Verhoog de AOW-leeftijd

Categorieën


Reacties

Ik las ongeveer een jaar geleden dat trekkies beter niet naar de film konden kijken.

Galaxy Quest heerscht

Ik zag hem in het vliegtuig. De film heeft een afschuwelijke en veel te lange intro, die misschien ergens op slaat als je de film al gezien hebt. Sla die vooral over, want daarna is het inderdaad een hele spannende film. De acteurs zijn qua gelijkenis heel goed gecast, ook Scotty en Bones en zo. Hoe die overkomt op niet-trekkies kan ik niet beoordelen.

Nee dat is Star Wars, die zijn van de andere kant.

Overigens, waarom moet steeds maar weer de aarde worden gered? Al dat overdreven gedoe, dat wekt echt geen indruk meer. Laat ze eens een ver familie lid redden ofzo.

Verder vind ik dat de nieuwe Spok
opdringerige neusgaten heeft.

De film was mooi en spannend, maar met nogal veel onlogische zaken. Spock die Kirk het schip uitgooit, om een te noemen.

Star Wars-films, vreselijke films, hels kabaal, vreselijke jengel, met de houten klaas Harrison Ford. Heeft nooit voor een meter kunnen acteren, noch in Blade Runner (Rutger Hauer speelde hem van het doek), noch in Star Wars of What lies Beneath (Pfeiffer was hem in ieder opzicht de baas). Altijd die verlamde kaken en scheve mond.

Jonah Goldberg schreef een informatief en kritisch artikel over de nieuwste Star Trek:

http://article.nationalreview.com/print/?q=ZWQ0MDkzYTVjZmZkNjVlNTAzODY1OTQ1MjYwZmU4N2I=

@6, Rorschach: Inderdaad een interessant artikel van iemand die zichzelf ’something of a Trek fundamentalist’ noemt. Dank voor de hyperlink! Ik zie mezelf overigens niet als zo’n orthodoxe trekkie.

P.S. Ontwaar ik hier nog een fan van ‘Watchmen’?