Tijd voor een stukje kunst & cultuur. Journalist, radiomaker en publicist (mal woord eigenlijk) Arthur van Amerongen heeft een nieuw boek uit: Paranoia Paraguay. Van Amerongen is het enfant terible uit de Nederlandse journalistiek dat eerder het geruchtmakende Brussel: Eurabia schreef. Dit keer gaat Van Amerongen los over het vermeende nazi-paradijs in Zuid-Amerika, Paraguay, waar de schrijver ook daadwerkelijk woont. Is het een roman, een reisverslag, een Werdegang, een autobiografie, zedenschets, sleutelroman of gewoon een journalistiek verslag? Ik weet dat niet, want ik heb er geen verstand van. Laten we het op een giftige en verslavende mix houden. Wat ik wel weet is dat ik het boek met veel plezier afgelopen weekend heb gelezen…

Crack, caña, grefo’s, semieten, anti-semieten, puta’s, knokkelkoorts, zelfdestructie en (een onthutsend gebrek aan!) nazi’s. Dat is de wereld van Paranoia Paraguay. Na lezing van dit onhollandse werk bekropen mij drie gedachten:

1) Paraguay is een krankzinnig paradijs dat je eens gezien moet hebben
2) Ik zou nog niet dood gevonden willen worden in dat verschrikkelijke land
3) Coño, die Arthur van Amerongen kan schrijven!

Omdat ik een rattige journalist ben heb ik de passages over de ex-vrouw van hoofdpersoon Job Coen, ‘Daphne’, met meer dan gemiddelde belangstelling gelezen. In Daphne meent de ingevoerde lezer PvdA-politica Edith Mastenbroek te herkennen - u weet wel dat mens met die grote waffel die ooit deel uitmaakte van Nix voor Nix van het duo Booij en Van Bruggen, inmiddels en vermoedelijk ook toen al vooral bekend vanwege het leegvreten van ’s overheids vleespotten. Edith Mastenbroek was getrouwd met Van Amerongen en zat voor de PvdA in het Europees parlement.

Uit het boek: ‘Daphne zag vaak beestjes na cracksesssies van een etmaal. Dan stond ze in de bakdamer te krijsen en als een krankzinnige haar haar te borstelen. ‘Zie je dan niet, klootzak, zie je dan niet, het krioelt van de zwarte beestjes.’ Ik zag niks, hoe stoned ik ook was.’

In 2008 trok Edith Mastenbroek zich plotseling terug als europarlementariër. Wegens gezondheidsredenen, aldus de PvdA-fractie. Niet veel later heette het dat zij te kampen had met een ‘burnout’. Over een drugsverslaving werd met geen woord gerept.

Ach, Paranoia Paraguay is natuurlijk een roman. Elke gelijkenis met bestaande personen is volkomen uit de lucht gegrepen. Vol-ko-men.