Ok ok, ik ben om. De sociale druk werd me te groot. Sinds kort ben ik te volgen op twitter. Stan 2.0! Ik had er lang mijn twijfels over, ook omdat ik ‘er’ al eens eerder ben ingetrapt. Zo kwam ik in december 2005 bij Revu in dienst, waar het op de redactie gonsde van een nieuw, belangwekkend fenomeen op het internet: Hyves! Inmiddels in casa De Jong bekend als Hypes. Ik hoor er nooit meer iemand over, het is een nogal puberaal verschijnsel geworden als je ‘t mij vraagt. Ik had van meet af aan zo mijn twijfels of nou iedereen op de hoogte moest worden gesteld waar ik mij bevond, wat ik deed, met wie, en hoe laat. Ik bedoel, in mijn line of business heb je ook vijanden nietwaar.

Als journalist kun je er natuurlijk best iets aan hebben, aan Hyves, een fotootje van dat meisje dat werd ontvoerd, of het netwerk (de bijenkorf!) in kaart brengen van dat slachtoffer van eerwraak. Maar laten we eerlijk zijn, de oogst was en is toch vaak miniem.

Met het virtueel sociaal netwerk ‘LinkedIn’ had ik ‘t al helemaal snel gehad. Daar kon je, zo werd mij aanvankelijk wijsgemaakt, met ’de creme de la creme van de Nederlandse samenleving’ in contact komen. Wie weet wat dat niet zou opleveren! Macht, geld en roem. Maar volgens mij zit elke Nederlander er nu op en ik poeier (lieve) mensen die mij als vriend willen inboeken vriendelijk af.

Als het aan LinkedIn ligt, is straks de hele wereld ‘bevriend’ met elkaar. De werelvrede eindelijk bereikt! Dankzij LinkedIn. Flikker op zeg.

En nou hebben we dus Twitter. Dit lijkt veelbelovender. Journalistieker. Sneller. En het is vooral… elitairder. En dat is goed! Twitter wordt met name gebruikt door mensen uit de media, de politiek en de amusementsindustrie zo schijnt het. Toch was ik nog niet erg enthousiast na drie dagen een beetje rondgestruind te hebben. Het is net als Hyves wel erg veel uitwisselen van ditjes en datjes. Of van televisieprogramma’s die iedereen zelf ook al heeft gezien.

Maar toch. Vanmiddag stuitte ik op de twitterhomepage van Femke Halsema. Ik denk: laat ik die maar eens gaan volgen. Nou, dat trof. Femke zat net met Herman van Veen te lunchen. In Venlo, als ik ‘t goed heb begrepen. Wat de zwaar bedreigde Van Veen in het hol van de leeuw had te zoeken? Geen idee. Dapper hoor! Maar ja, wat wil je ook van iemand die in het naoorlogs verzet zit. Je verwacht ook eigenlijk niet anders.

Enfin.

Femke kwetterde: Bij de lunch naast Herman van Veen. Zijn verbijstering confronteert me ermee dat je geleidelijk murw raakt van de dagelijkse vuilstort.

Ik kwetterde Femke: @FemkeHalsema En de vuilstort over bijna 2 miljoen PVV-stemmers Femke? Maak je je daar ook druk om?

En verdomd, meteen antwoord: @StandeJong Ja ook. Ik hou van argumenteren en niet diskwalificeren. Zou jij ook eens moeten proberen op je weblog

Omdat ik graag het laatste woord heb – u kent mij – twitterde ik er nog even overheen: @FemkeHalsema Doen we dagelijks. We organiseren zelfs onze eigen tegenspraak: http://www.standejong.nl/2009/11/15/rechts/

Mooi man, dat twitter! Moet iedereen doen. Of eh… beter dus juist van niet.

(Wordt vervolgd)