De Italiaanse maffia in Nederland
De bestrijding van de maffia moet hoog op de Europese agenda komen te staan. Dat stellen maffiaexpert Antonio Nicaso en officier van justitie Nicola Gratteri in het boek De Italiaanse maffia in Nederland. Nicaso: ‘Zij gaan door met investeren, en zullen proberen net als in Italië jullie systeem te infiltreren. Ze zullen nauwelijks zichtbaar zijn, het zal geleidelijk gaan, maar de volgende stap is corruptie.’ Volgens Italiaanse crimefighters is het bestaan van de maffia in Nederland veel te lang gebagatelliseerd. Topaanklager Gratteri vindt dat politie en justitie meer bevoegdheden moeten krijgen. ‘Op internationaal niveau moet er beter samengewerkt worden tussen de politiemachten en justitie. Hun werkzaamheden moeten makkelijker gemaakt worden door de politiek.’ In De Italiaanse maffia in Nederland duiken onderzoeksjournalisten Stan de Jong en Koen Voskuil in de wereld van het alom gevreesde Italiaanse misdaadsyndicaat en onderzoeken hoe diep de maffia in ons land is geworteld. Aan de hand van talloze getuigenverklaringen, gesprekken met (ex-)maffiosi en andere insiders gunnen zij de lezer een unieke inkijk in het leven van maffiosi in de polder.
Wie is Raymond de Roon?
Ja, dit is de man die ze tuk hadden: Raymond de Roon, Tweede Kamerlid voor de PVV. Bij hem liep Karen Geurtsen haar zogenaamde ’stage’. In werkelijkheid was de journaliste undercover voor HP/De Tijd. Over undercoveracties kun je lang en breed praten – ik ben er in principe geen voorstander van – maar wie is deze Raymond de Roon? En waar staat hij voor? Er bestaan weinig grote interviews met PVV-Kamerleden, buiten Wilders. Maar ik interviewde De Roon voor weekblad Revu, ongeveer anderhalf jaar geleden. De Justitie-woordvoerder van de PVV, tevens lijsttrekker in de gemeente Almere, werkte twintig jaar bij het Openbaar Ministerie.
Dion Bartels: ‘Ik kon het niet laten’
In Revu staat deze week een – al zeg ik het zelf – mooi interview van Koen Voskuil en mij met advocaat Dion Bartels. Of beter gezegd: ex-advocaat. De 50-jarige Bartels is inmiddels geschorst door de Orde. Zijn advocatenkantoor is failliet verklaard. Bartels was beslist een van de spraakmakers uit 2009. Ogenschijnlijk succesvol in het aanpakken van dubieuze beleggingsfondsen als Palm Invest en EasyLife overspeelde Bartels zijn hand door een te agressieve manier van klantenwerving, een veels te grote mond in de media (‘Ik kon het niet laten’) en een ronduit beroerde bedrijfsvoering. ‘Je kunt zeggen dat ik uit de bocht ben gevlogen.’ Het is altijd fascinerend iemand openhartig over zijn eigen ondergang te horen praten…
Ik twitter dus ik besta (2)
Ja ja, ik twitter dus. Voor de hoogebejaarden onder ons: rechts bovenaan de site ziet u een blauw logootje staan, als u daarop klikt komt u op mijn Twitter-homepage. Beter is natuurlijk zelf een Twitter-account aan te maken zodat u ook mee kunt kwetteren en dagelijks updates ontvangt, en als u echt de Twitter-experience wilt ervaren kan ik aanbevelen het TweetDeck te downloaden. Dan gaat ‘t allemaal een stuk makkelijker, sneller en comfortabeler. Twitter – lieve vader – is een internetdienst waarbij gebruikers korte berichtjes publiceren. Net als Hypes of LinkmiechelIn is het tevens een sociale werkplaats, eh ik bedoel een sociale netwerksite. Wat moet men er nu zo van denken, van dat twitteren?
Ik twitter dus ik besta (1)
Ok ok, ik ben om. De sociale druk werd me te groot. Sinds kort ben ik te volgen op twitter. Stan 2.0! Ik had er lang mijn twijfels over, ook omdat ik ‘er’ al eens eerder ben ingetrapt. Zo kwam ik in december 2005 bij Revu in dienst, waar het op de redactie gonsde van een nieuw, belangwekkend fenomeen op het internet: Hyves! Inmiddels in casa De Jong bekend als Hypes. Ik hoor er nooit meer iemand over, het is een nogal puberaal verschijnsel geworden als je ‘t mij vraagt. Ik had van meet af aan zo mijn twijfels of nou iedereen op de hoogte moest worden gesteld waar ik mij bevond, wat ik deed, met wie, en hoe laat. Ik bedoel, in mijn line of business heb je ook vijanden nietwaar.
Stan op Argusoog Radio
Poeh, dat was me de marathonuitzending wel zeg. Donderdagavond werd ik geinterviewd door Argusoog Radio. Het gesprek duurde twee-en-een-half uur. Argusoog kan vermoedelijk wel in de categorie complotdenkers cq aluhoedjes worden geschaard, maar dat maakt me niet uit, ik ben er keurig behandeld. Het gesprek ging over ontzettend veel, maar de rode draad was onderzoeksjournalistiek en ‘the powers that be’. We spraken over HP/De Tijd, Pim Fortuyn, Volkert, de Deventer Moordzaak, Peter R. de Vries, pedonetwerken, de zaak-Joris Demmink (vanaf geloof ik 1 uur 10), de media, en over het boek De Club van Dollars. Het interview werd afgenomen door Arend Zeevat (met als sidekick ene Nexus). Af en toe is het geluid iets minder goed – vooral omdat ik te veel in de microfoon blies, het ging via Skype – maar u kunt de hele uitzending hier naluisteren.
‘Dit boek moét verfilmd worden’
Gisteravond teruggekomen uit Zuid-Spanje – werkvakantie – hing ik even bijkomend van de cultuurshock voor de vaderlandse treurbuis. En zag daar een deel van een aflevering van het TROS-programma Opgelicht! Het ging over een oplichter wiens praktijken, inclusief de verhalen over ‘doodzieke’ familieleden, enigszins deden denken aan Jonathan Tobing. En ja, nu we toch thuis zijn, waarom zou ik eigenlijk niet nog even gratis reclame maken voor mijn eigen boek op mijn eigen site? De Club van Dollars (tweede druk) is uiteraard nog steeds verkrijgbaar in de betere boekhandel of bijvoorbeeld hier. Ik moet zeggen dat de reacties overwegend erg lovend waren. Ik pik er een paar uit (blurbs noemen ze dat geloof ik).
Revu’s Weblog Top 20
Vorige week stond in weekblad Revu, zoals bekend mijn werkgever, een Weblog Top 20. Ideetje van mij ja. Een blad als Revu moet aansluiting houden met de blogosfeer, vond ik. We lieten nieuwssites als Elsevier, Quotenet en verzamelsites, zoals ik ze maar gemakshalve noem, buiten beschouwing, hoe goed – Crimesite, Welingelichte Kringen - ze ook mogen zijn. Nou, de verkiezing maakte wat los, mensen! Zelf vind ik dat je zo’n ranglijst ook weer niet al te serieus hoeft te nemen, net zomin als de Dutch Bloggies overigens. Omdat ik veurzitter van de jury was bleef standejong.nl buiten mededinging.
FEM out of business
In 1998 besloot uitgeefconcern Reed Elsevier om het wat gezapige tweewekelijks verschijnende FEM te vernieuwen. De titel werd omgedoopt in FEM/De Week en de frequentie opgevoerd naar wekelijks. En zo werd FEM/De Week (later FEM Business geheten) het eerste wekelijkse financieel-economische tijdschrift van Nederland. De ambities waren enorm. De bestaande redactie werd aangevuld met een tiental journalistieke outlaws, waarvan sommigen weinig met economie op hadden, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was op het hoogtepunt van de IT-bubble, er was geld zat, banen in de media waren er ineens in overvloed, de verwachtingen waren sky high. Een van die tien nieuwe journalisten was ik-zei-de-gek…
Paranoia Paraguay
Tijd voor een stukje kunst & cultuur. Journalist, radiomaker en publicist (mal woord eigenlijk) Arthur van Amerongen heeft een nieuw boek uit: Paranoia Paraguay. Van Amerongen is het enfant terible uit de Nederlandse journalistiek dat eerder het geruchtmakende Brussel: Eurabia schreef. Dit keer gaat Van Amerongen los over het vermeende nazi-paradijs in Zuid-Amerika, Paraguay, waar de schrijver ook daadwerkelijk woont. Is het een roman, een reisverslag, een Werdegang, een autobiografie, zedenschets, sleutelroman of gewoon een journalistiek verslag? Ik weet dat niet, want ik heb er geen verstand van. Laten we het op een giftige en verslavende mix houden. Wat ik wel weet is dat ik het boek met veel plezier afgelopen weekend heb gelezen…
Nomineer standejong.nl voor Dutch Bloggie!
Eigen roem stinkt. Maar we hoeven ons licht ook weer niet onder de korenmaat te zetten. Op 1 september zijn de verkiezingen voor de Dutch Bloggies begonnen, drie weken lang kan het publiek websites nomineren voor deze gezaghebbende (?) prijs. In december, vanaf een saai kanariepietjeseiland - toen wij met de nieuwe opzet begonnen – heb ik al aangekondigd dit jaar voor een Bloggie te gaan. Sindsdien is het hard gegaan met standejong.nl, zowel met nieuwe medewerkers als met bezoekersaantallen. In oktober 2008 schreef Theo van Stegeren van het journalistieke groepsblog De Nieuwe Reporter nog het volgende over deze site…
Reaguurders in Revu geportretteerd +update
Reageerders, reaguurders, reaganten, posters of hoe je ze ook wilt noemen. Revu heeft deze week een vijf pagina-verhaal over dit fenomeen. Eigenlijk was het – ik kan dit nu wel verklappen – een ideetje van mij. Wat bezielt de reageerder om elke dag soms wel tientallen reacties of meer op diverse sites te zetten? Wie is hij? Wat drijft hem of haar? Ik vind het een mooi afgewogen artikel geworden van de jonge Revu- journalisten Quinten Snijders en Hidde Middelweerd, niet te afzeikerig. Onder de geportretteerden ook twee vaste reageerders op standejong.nl: D.G. Neree (’Ik denk dat de PVV heel veel te danken heeft aan weblogs en reageerders’) en Ron C. de Weijze (’Ik kan geen krant meer openslaan, geen tv-journaal meer zien, zonder de dirigerende hand van de hoofdredacteur te zien.’) Ook Fleauxe (nummer 3 onder de GeenStijl reaguurders van 2008) komt in het verhaal aan bod. Goeie, intelligente reageerders zoals genoemde drie geven een site meerwaarde. In die zin mag het artikel ook wel een beetje als een eerbetoon worden gezien. Helaas zijn er ook veel verschrikkelijke reageerders.
Welkom bij Stan de Jong
Ik ben journalist en schrijver en heb onder andere gewerkt voor HP/De Tijd en Nieuwe Revu
Laatste reacties