Under construction
Er wordt de komende tijd onderhoud gepleegd aan de website. Tevens hebben we de reactiemogelijkheid beperkt. Rond 15 februari willen we de overzetting van het groepsblog naar een nieuwe site hebben voltooid. Excuses voor het ongemak.
We gaan iets nieuws beginnen…
Alweer? Ja, alweer. Het groepsblog wordt binnenkort verhuisd naar een nieuwe site met een nieuwe naam. Zo willen we het groepskarakter meer benadrukken – het draait nu wel erg om mijn persoontje – en kunnen ook de verantwoordelijkheden meer gedeeld worden en er wat werklast van mijn schouders worden genomen. Het (relatieve) succes van deze site begint me enigszins boven het hoofd te groeien. Vorige maand boekten we een recordaantal van 110.000 visits (gemiddeld 3536 bezoekers per dag). Tel daarbij op een levendige reageerderscommunity met geregeld meer dan 100 reacties op artikelen, en u begrijpt dat het een hele klus is geworden voor wat toch nog steeds gewoon een hobby is. Eerlijk gezegd lukte het mij de laatste maanden niet meer alles (reacties maar ook artikelen) goed te lezen, te redigeren, te modereren etcetera.
Blijf alsjeblieft in Irak, Ad
Ad Melkert. Ik vind hem een tragisch figuur. Melkert is een man die tot 2002 z’n hele leven had geijverd om minister-president te worden. In dat jaar heeft hij in slechts vier maanden tijd deze droom even plotseling als onverwacht uit elkaar zien spatten. Na de gigantische verkiezingsnederlaag van de PvdA op 15 mei leek het dan ook einde oefening voor Melkert. Niet lang daarna werd er desondanks een aanbod voor een internationale topfunctie op z’n bureau gedeponeerd. ‘Rupsje nooitgenoeg’ mocht dit opvatten als een tweede kans om een hoger doel te bereiken in zijn leven. Premier worden zat er niet meer in, wellicht dan de boeken ingaan als een echte wereldverbeteraar? De uitvinder van de Melkertbanen nam het aanbod aan. Het leek een verstandige keuze, maar acht jaar later aarzelt de sociaal-democraat. Op de in het NRC gestelde vraag of hij ooit nog naar de Haagse kaasstolp zou willen terugkeren antwoordt de voormalig lijsttrekker onheilspellend “De tijd zal het leren.” Mijn advies aan Melkert: doe het niet! Volgens mij ben je in Irak veel harder nodig dan hier.
Het koesteren van communisten
Van Elsbeth Etty had ik niet anders verwacht. Ze schreef na de dood van Marcus Bakker een ‘Requiem voor een communist’. Nu zou dit een eerbetoon aan een persoon kunnen zijn in plaats van aan een regime. Schreef ik zelf niet een boek waarin ik positieve dingen over mijn collaborerende vader zei? Dat recht heeft men, lijkt me. Maar de column van Elsbeth Etty is voornamelijk een rechtvaardiging van de communistische politiek. Het blijft me verwonderen dat je je er absoluut niet voor hoeft te schamen om communist te zijn of te zijn geweest.
Peter R. de Vries en de karaktermoord op Moszkowicz
Wat vindt u van het volgende fragment: “Geert W. is fout. Goed fout”? Of van dit stukje prachtproza: “Afschuwelijk, dat we zulke mensen [als Wilders, red.] in ons parlement hebben”? Wellicht denkt u: ‘Is Herman van Veen weer in de pen geklommen?’ Dat is niet het juiste antwoord. ‘Oh, dan is Maarten van Rossem weer bezig’, besluit u allicht vervolgens. Weer mis. Het was deze keer de beurt aan Peter R. de Vries, die blijkbaar vond dat de blonde Venlonaar eens goed de oren gewassen diende te worden. Behalve Wilders was ook advocaat Bram Moszkowicz het mikpunt van een heuse tirade op zijn weblog. De crime reporter was ook niet te beroerd om bij Pauw en Witteman z’n verhaaltje nog even te komen bevestigen.
Vies luchtje van Joop
Bij de VARA-leugenfabriek Joop bedacht men een buitenparlementaire actie om de aanhang van Wilders in diskrediet te brengen met: extreemrechts demonstreert voor Wilders. Het schijnt zo te zijn dat zich onder de demonstranten die voor het gerechtsgebouw waar Wilders zich voor zijn politieke overtuiging moest verantwoorden, neo-nazi’s gevoegd hebben. Nu is het een recht om te demonstreren, dus wat er zo belangrijk aan is dat er onder de demonstranten wellicht neo-nazi’s stonden te kleumen laat zich subiet door de kritische lezer raden. Het opzetje van Joop mag duidelijk zijn: de verdedigers van Wilders met het neonazisme associëren.
Persoonlijk woord Geert Wilders tijdens rechtszaak
Meneer de voorzitter, leden van de rechtbank. Ik wil graag een paar minuten gebruik maken van mijn spreekrecht. Van al onze verworvenheden is vrijheid het meest dierbaar en het meest kwetsbaar. Het is waar mensen hun leven aan hebben gewijd en waar mensen hun leven voor hebben gegeven. Onze vrijheid, in dit land, is het resultaat van eeuwen. Het is het gevolg van een geschiedenis die zijn gelijke niet kent en heeft ons gebracht waar we nu zijn. Ik geloof met heel mijn hart en ziel dat de vrijheid in Nederland bedreigd wordt. Dat wat ons erfdeel is, waar generaties alleen maar van konden dromen, dat die vrijheid niet langer een gegeven is, niet langer een vanzelfsprekendheid.
Moslimpartij is niet islamitisch genoeg
Van de week kwam de aankondiging dat de Nederlandse Moslim Partij in steeds meer gemeenten mee gaat doen aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Ik vind het een interessant gegeven; het fenomeen-NMP doet me namelijk denken aan de provocerende woorden die Paul Lieben van weekblad Elsevier op 7 april 2008 sprak op de gelijknamige website. “Laat maar komen, zo’n islampartij! Het is mijns inziens onvermijdelijk en een goede zaak dat er een islampartij komt.” ‘Zo. Die durft!’, denkt u misschien, ‘zowat in het hol van de leeuw toegeven een multiculti te zijn!’ Maar niets bleek minder waar. De heer Lieben is helemaal niet zo’n fan van de islam: “Nu verwacht ik niet zoveel heil van hun standpunten” Dit is op het eerste gezicht inconsequent. Tijd voor een enkeltje gesloten afdeling voor Paul Lieben dus? Zeker niet. De beste man ziet het allemaal bijzonder scherp.
PvdA formuleert antwoord op Penelope Marchena
De burgemeesters grijpen de macht
Een nieuw verschijnsel is het niet: burgemeesters die het regeringsbeleid tegenwerken, frustreren of gewoonweg niet uitvoeren. Zo tart de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (met sedert 2008 de Doekle-aanhanger Annemarie Jorritsma aan het hoofd) als een staat in de staat reeds jaren het beleid van de achtereenvolgende kabinetten indien dat ze niet welgevallig is. Burgemeesters gedragen zich alsof ze in de Trêveszaal in plaats van in het stadhuis met hun ambtsketen rammelen. Regeert een centrumrechts kabinet, dan is de tegenwerking nog radicaler. Dat herinneren we ons nog van het streven van de toenmalige minister voor Vreemdelingenbeleid en Integratie, Rita Verdonk, dat de opzet had de asielzoekers- en migratiestroom in te dammen met een reeks van maatregelen en de migrant eindelijk te dwingen zich in de taal van het land te uiten waar ze ook de revenuen en de gastvrijheid genieten. De steden, vooral de grote, werkten tegen en pleegden ongegeneerde insubordinatie tegen democratisch tot stand gekomen kabinetsbeleid.
Bij Buitenhof op de koffie
Tegen de gewoonte in heb ik gisteren nog eens naar het tv-programma Buitenhof gekeken. U weet wel, dat pretentieuze linkse kletsprogramma, dat elke zondag wordt uitgezonden op Nederland 1. We hebben het dan over een samenwerkingsverband van VPRO, VARA en NPS, dat wordt gebruikt voor de promotie van progressieve dwalingen en de afbraak van alles en iedereen rechts van het politieke midden. De aflevering van vorige week stond trouwens in het teken van damage control, zo zag ik op de website. Zij werd besteed om de mythe van Global Warming nog maar weer eens te reanimeren. Sinds Climategate en de geflopte klimaattop van Kopenhagen was die immers op sterven na dood. Maar objectieve feiten en berichten spelen nu eenmaal geen rol in de belevingswereld van progressieve redacties, zoals die van Buitenhof. Zolang men de linkse dogma’s maar ongestoord kan blijven preken lijkt men daar tevreden. Deze week was de hele uitzending gewijd aan minister van Financiën Wouter Bos (PvdA). En de ervaren kijker kreeg wat hij kon verwachten. Het werd één grote Bos Promo Show.
Welkom bij Stan de Jong
Als onderzoeksjournalist ben ik sinds 2006 verbonden aan weekblad Revu. Daarvoor was ik redacteur van HP/De Tijd. Dagelijks schrijf ik samen met anderen op dit weblog over actuele onderwerpen.
Laatste reacties