Neelie Kroes liet Bernhard doorrommelen (en andere stukken)
In 1994 zette Nijenrode-president Neelie Kroes prins Bernhard in bij de lobby voor de verkoop van fregatten aan de Verenigde Arabische Emiraten. De prins nam tevens de gelegenheid te baat om Fokker-vliegtuigen aan te prijzen. Bernhard schond daarmee de afspraken die hij had gemaakt met het kabinet-Den Uyl na de Lockheed-affaire. Omdat de prins naar alle waarschijnlijkheid steekpenningen van de Amerikaanse vliegtuigbouwer had ontvangen, werd hij in 1976 gedwongen al zijn banden met het bedrijfsleven door te snijden. Onder meer moest hij zijn commissariaat bij Fokker opgeven. Aldus – kort samengevat – een van de grote scoops uit onze biografie Neelie Kroes. Hoe een Rotterdams meisje de machtigste vrouw van Europa werd. Historicus Gerard Aalders sprak van het eerste bewijs dat Bernhard na de Lockheedaffaire was blijven doorrommelen, iets dat hij altijd al vermoedde.
Neelie Kroes – de langverwachte biografie
Op 5 oktober 2011 zal het boek ‘Neelie Kroes. Hoe een Rotterdams meisje de machtigste vrouw van Europa werd’ verschijnen. Een biografie waarnaar reeds lange tijd wordt uitgezien. Samen met collega-auteur Koen Voskuil heb ik er enkele jaren aan gewerkt. Het boek heeft al volop de aandacht van de media getrokken vanwege een aantal bijzondere ontdekkingen die wij deden. Zo blijkt eurocommissaris Neelie Kroes zich in het verleden door ten minste vijf astrologen cq waarzeggers te hebben laten adviseren op zowel prive als zakelijk gebied. Een van deze astrologen is al dertig jaar bevriend met de omstreden zakenman Jan-Dirk Paarlberg, en zij voorzag ook de door zelfmoord om het leven gekomen horecatycoon Sjoerd Kooistra van spirituele bijstand. Lees bijvoorbeeld het nieuws in AD. Tevens mochten Voskuil en ik opdraven in diverse TV-programma’s. Zoals in DWDD bij De Jakhalzen. Hier het item.
Chipsholzaak explodeert
Affaires kennen soms een wonderlijk verloop, zeker als het gevoelige materie als de onafhankelijkeid van de rechtspraak betreft. Afgelopen dagen explodeerde de Chipshol-zaak in de media. Een griffier, de ex-minnares van NMA-directeur Pieter Kalbfleisch, beschuldigt de laatste ervan via samenspanning met belanghebbenden én de Haagse rechter Westenberg de gebiedontwikkelaar Chipshol te hebben benadeeld. NRC. Volkskrant. Trouw. Het NOS-Journaal. Het is national news geworden. NRC wijdde er zelfs haar hoofdredactioneel aan. De zaak kent – uiteraard – een voorgeschiedenis. Een geschiedenis waarin ik een rolletje heb gespeeld.
Zelfportret HP/De Tijd
Een update – het werd onderhand wel weer eens tijd. Vorig jaar was enerverend. We – Koen Voskuil en ik – publiceerden De Italiaanse maffia in Nederland, nog geen jaar nadat we De Club van Dollars hadden gemaakt. Er was ook minder goed nieuws. Begin 2010 werd weekblad Nieuwe Revu (of Revu, de naam wijzigt daar nogal eens) door economische malaise getroffen en vond een reorganisatie plaats die als uitkomst had dat in elk geval mijn persoontje – en trouwens ook Voskuil – aan ‘een nieuwe uitdaging’ kon gaan beginnen. Ons boek beleefde een tweede druk, en kreeg veel publiciteit, onder meer een tweeluik op het Amsterdamse TV-station AT5. We traden op in Goedemorgen Nederland, RTL Boulevard, Oba-Live, BNN Today, ik gaf een interview aan Sp!ts, etcetera.
De Italiaanse maffia in Nederland
De bestrijding van de maffia moet hoog op de Europese agenda komen te staan. Dat stellen maffiaexpert Antonio Nicaso en officier van justitie Nicola Gratteri in het boek De Italiaanse maffia in Nederland. Nicaso: ‘Zij gaan door met investeren, en zullen proberen net als in Italië jullie systeem te infiltreren. Ze zullen nauwelijks zichtbaar zijn, het zal geleidelijk gaan, maar de volgende stap is corruptie.’ Volgens Italiaanse crimefighters is het bestaan van de maffia in Nederland veel te lang gebagatelliseerd. Topaanklager Gratteri vindt dat politie en justitie meer bevoegdheden moeten krijgen. ‘Op internationaal niveau moet er beter samengewerkt worden tussen de politiemachten en justitie. Hun werkzaamheden moeten makkelijker gemaakt worden door de politiek.’ In De Italiaanse maffia in Nederland duiken onderzoeksjournalisten Stan de Jong en Koen Voskuil in de wereld van het alom gevreesde Italiaanse misdaadsyndicaat en onderzoeken hoe diep de maffia in ons land is geworteld. Aan de hand van talloze getuigenverklaringen, gesprekken met (ex-)maffiosi en andere insiders gunnen zij de lezer een unieke inkijk in het leven van maffiosi in de polder.
Wie is Raymond de Roon?
Ja, dit is de man die ze tuk hadden: Raymond de Roon, Tweede Kamerlid voor de PVV. Bij hem liep Karen Geurtsen haar zogenaamde ‘stage’. In werkelijkheid was de journaliste undercover voor HP/De Tijd. Over undercoveracties kun je lang en breed praten – ik ben er in principe geen voorstander van – maar wie is deze Raymond de Roon? En waar staat hij voor? Er bestaan weinig grote interviews met PVV-Kamerleden, buiten Wilders. Maar ik interviewde De Roon voor weekblad Revu, ongeveer anderhalf jaar geleden. De Justitie-woordvoerder van de PVV, tevens lijsttrekker in de gemeente Almere, werkte twintig jaar bij het Openbaar Ministerie.
Dion Bartels: ‘Ik kon het niet laten’
In Revu staat deze week een – al zeg ik het zelf – mooi interview van Koen Voskuil en mij met advocaat Dion Bartels. Of beter gezegd: ex-advocaat. De 50-jarige Bartels is inmiddels geschorst door de Orde. Zijn advocatenkantoor is failliet verklaard. Bartels was beslist een van de spraakmakers uit 2009. Ogenschijnlijk succesvol in het aanpakken van dubieuze beleggingsfondsen als Palm Invest en EasyLife overspeelde Bartels zijn hand door een te agressieve manier van klantenwerving, een veels te grote mond in de media (‘Ik kon het niet laten’) en een ronduit beroerde bedrijfsvoering. ‘Je kunt zeggen dat ik uit de bocht ben gevlogen.’ Het is altijd fascinerend iemand openhartig over zijn eigen ondergang te horen praten…
Ik twitter dus ik besta (2)
Ja ja, ik twitter dus. Voor de hoogebejaarden onder ons: rechts bovenaan de site ziet u een blauw logootje staan, als u daarop klikt komt u op mijn Twitter-homepage. Beter is natuurlijk zelf een Twitter-account aan te maken zodat u ook mee kunt kwetteren en dagelijks updates ontvangt, en als u echt de Twitter-experience wilt ervaren kan ik aanbevelen het TweetDeck te downloaden. Dan gaat ‘t allemaal een stuk makkelijker, sneller en comfortabeler. Twitter – lieve vader – is een internetdienst waarbij gebruikers korte berichtjes publiceren. Net als Hypes of LinkmiechelIn is het tevens een sociale werkplaats, eh ik bedoel een sociale netwerksite. Wat moet men er nu zo van denken, van dat twitteren?
Ik twitter dus ik besta (1)
Ok ok, ik ben om. De sociale druk werd me te groot. Sinds kort ben ik te volgen op twitter. Stan 2.0! Ik had er lang mijn twijfels over, ook omdat ik ‘er’ al eens eerder ben ingetrapt. Zo kwam ik in december 2005 bij Revu in dienst, waar het op de redactie gonsde van een nieuw, belangwekkend fenomeen op het internet: Hyves! Inmiddels in casa De Jong bekend als Hypes. Ik hoor er nooit meer iemand over, het is een nogal puberaal verschijnsel geworden als je ‘t mij vraagt. Ik had van meet af aan zo mijn twijfels of nou iedereen op de hoogte moest worden gesteld waar ik mij bevond, wat ik deed, met wie, en hoe laat. Ik bedoel, in mijn line of business heb je ook vijanden nietwaar.
Stan op Argusoog Radio
Poeh, dat was me de marathonuitzending wel zeg. Donderdagavond werd ik geinterviewd door Argusoog Radio. Het gesprek duurde twee-en-een-half uur. Argusoog kan vermoedelijk wel in de categorie complotdenkers cq aluhoedjes worden geschaard, maar dat maakt me niet uit, ik ben er keurig behandeld. Het gesprek ging over ontzettend veel, maar de rode draad was onderzoeksjournalistiek en ‘the powers that be’. We spraken over HP/De Tijd, Pim Fortuyn, Volkert, de Deventer Moordzaak, Peter R. de Vries, pedonetwerken, de zaak-Joris Demmink (vanaf geloof ik 1 uur 10), de media, en over het boek De Club van Dollars. Het interview werd afgenomen door Arend Zeevat (met als sidekick ene Nexus). Af en toe is het geluid iets minder goed – vooral omdat ik te veel in de microfoon blies, het ging via Skype – maar u kunt de hele uitzending hier naluisteren.
‘Dit boek moét verfilmd worden’
Gisteravond teruggekomen uit Zuid-Spanje – werkvakantie – hing ik even bijkomend van de cultuurshock voor de vaderlandse treurbuis. En zag daar een deel van een aflevering van het TROS-programma Opgelicht! Het ging over een oplichter wiens praktijken, inclusief de verhalen over ‘doodzieke’ familieleden, enigszins deden denken aan Jonathan Tobing. En ja, nu we toch thuis zijn, waarom zou ik eigenlijk niet nog even gratis reclame maken voor mijn eigen boek op mijn eigen site? De Club van Dollars (tweede druk) is uiteraard nog steeds verkrijgbaar in de betere boekhandel of bijvoorbeeld hier. Ik moet zeggen dat de reacties overwegend erg lovend waren. Ik pik er een paar uit (blurbs noemen ze dat geloof ik).
Revu’s Weblog Top 20
Vorige week stond in weekblad Revu, zoals bekend mijn werkgever, een Weblog Top 20. Ideetje van mij ja. Een blad als Revu moet aansluiting houden met de blogosfeer, vond ik. We lieten nieuwssites als Elsevier, Quotenet en verzamelsites, zoals ik ze maar gemakshalve noem, buiten beschouwing, hoe goed – Crimesite, Welingelichte Kringen - ze ook mogen zijn. Nou, de verkiezing maakte wat los, mensen! Zelf vind ik dat je zo’n ranglijst ook weer niet al te serieus hoeft te nemen, net zomin als de Dutch Bloggies overigens. Omdat ik veurzitter van de jury was bleef standejong.nl buiten mededinging.
Welkom bij Stan de Jong
Ik ben journalist en schrijver en heb onder andere gewerkt voor HP/De Tijd en Nieuwe Revu
Laatste reacties