Gisteren de uitzending van Peter R. de Vries gezien over Robert Hörchner. Dat is de Brabantse zakenman die volgens velen volkomen ten onrechte in verband was gebracht met drugszaken en in een soort middeleeuwse kerker in Polen zijn proces in dat land moet afwachten. Het was een ontluisterende uitzending.

Hörchner bleek al eerder te zijn veroordeeld voor drugshandel, maar had daarover altijd gezwegen, en toen hij eenmaal met de waarheid werd geconfronteerd, loog hij over zijn rol. Zijn vrouw Annelies en zijn advocaat Cees Korvinus zweetten peentjes in de studio van De Vries, die ook nog op lokatie had ontdekt dat het met de onmenselijke penitentiaire omstandigheden in Polen reuze meeviel. Uit de uitzending van De Vries spatte de teleurstelling van de misdaadverslaggever af, die immers eerder positieve uitzendingen over de verdachte had gemaakt.

Voor Hörchner was de afgelopen maanden een indrukwekkende lobby gevoerd. Ook ik ontving diverse emails van mensen die zich zijn lot hadden aangetrokken. Ze repten over vervalsing door politieambtenaren van proces-verbalen, van een heksenjacht door justitie en van een onterechte uitlevering aan Polen. Een nieuwe rechterlijke dwaling! Er was zelfs een stille tocht georganiseerd.

Waarom heb ik destijds nooit iets met de zaak-Hörchner gedaan? Ten eerste gewoon om praktische redenen. Er zijn al genoeg dossiers die mij hoofdbrekens kosten, je moet nu eenmaal keuzes maken als misdaadverslaggever en er waren al diverse andere media die er bovenop zaten. Ten tweede omdat ik het volledige strafdossier niet bezat. Het is onverstandig je slechts te baseren op mondelinge informatie van advocaten en/of justitie of op delen van het dossier. Soms is dat onvermijdelijk, maar liever niet. Ten derde omdat de toon waarop de lobby werd gevoerd mij enigszins irriteerde. Polen zou een soort achterstandsgebied zijn waar ‘onze jongens’ aan de justitiële goden waren overgeleverd. In Nederland, zo leek de teneur, was het allemaal stukken beter geregeld. Jaja… Ten vierde omdat collega Hendrik Jan Korterink een tijd geleden op zijn site schreef dat het blazoen van Hörchner minder smetteloos leek dan zijn protagonisten deden voorkomen. Korterink heeft doorgaans goede bronnen in het milieu. Enige waakzaamheid leek geboden.

Is er dan helemaal niets misgegaan in deze zaak? Dat is ook weer niet waar. Het lijkt toch wel vast te staan dat politie en justitie zacht gezegd nogal fanatiek te werk waren gegaan om de verdachte veroordeeld te krijgen en er een luchtje zat aan bepaalde uitgewerkte tapverslagen. Dat de autoriteiten gedreven werden vanwege een oudere drugszaak doet hieraan ten principale niet veel af.

Maar het beeld van de heilige Hörchner is sinds gisteren voorgoed bijgesteld.