Vanmiddag zit Volkert van der Graaf in de extra beveiligde rechtbank in Amsterdam-Osdorp. Niet als verdachte, maar als klager in een civiele procedure tegen De Telegraaf. De moordenaar van Pim Fortuyn, die gevangen zit in Scheveningen en bekendstaat als een geduchte procedureneuker, vindt dat het dagblad hem ten onrechte in verband heeft gebracht met de moord op milieuambtenaar Chris van der Werken die in december 1996 werd geliquideerd. Volkert eist eerherstel en wil geld zien.

Het gewraakte artikel in De Telegraaf was gebaseerd op een rapport van de nationale recherche. Eerder werd Van der Graaf na een klacht (grotendeels) in het gelijk gesteld door de Raad voor de Journalistiek. Nu zegt dat op zich weinig, want de wegen der Raad zijn ondoorgrondelijk en haar uitspraken niet zelden een aanval op het vrije woord. Zo werd ooit het Dagblad van het Noorden in het ongelijk gesteld, ondanks dat voor een publicatie liefst dertig (der-tig!) bronnen waren gebruikt.

Voor HP/De Tijd schreef ik in 2003 een aantal artikelen over Volkert. In dit stuk werden de GroenLinkse netwerken van de vegan striker ontrafeld. Hier doken wij in zijn verborgen (actie-)verleden en dit was een analyse van de rechtszaak waarin op mysterieuze wijze de diertjes uit beeld verdwenen.

Tientallen pogingen van collega Thieu Vaessen om Volkert zelf te spreken liepen destijds spaak.

Ook toen toonde Volkert zich not amused dat hij aan de moord op Van der Werken werd gelinkt en zijn advocaat liet dit middels een ingezonden brief in HP/De Tijd weten. GroenLinks werd overigens na een klacht bij de Raad voor de Journalistiek in het ongelijk gesteld. Af en toe doen ze daar kennelijk toch hun werk.